Vandaag is het de dag dat Jacqueline vierendertig wordt.
Jacqueline komt tegenwoordig vaak te laat, omdat ze het altijd druk heeft, maar haar leven begon ook al twee dagen te laat, ze had een kerstkind kunnen zijn.
Ma is nog niet wakker, Murk gaat naar zijn werkkamer om te schrijven, maar zijn gedachten zijn meer bij zijn zus.
Murk heeft mooie herinneringen aan haar geboortedag, hij mocht bij zijn oom en tante logeren omdat zijn vader en moeder naar het ziekenhuis moesten.
Pa Hemeloet en zijn broer hadden in die tijd samen een bedrijf, oom en tante woonden boven de zaak en Murk kwam daar vaak om boeken te lenen die hun volwassen kinderen bij het verlaten van het ouderlijk huis hadden achtergelaten.
Toen Murk na de kerstvakantie weer op school kwam vertelde hij enthousiast over zijn nieuwe zusje, hij had het hele kringgesprek wel vol kunnen praten.
Hij begon zich al vroeg met haar opvoeding te bemoeien, als Jacqueline weer eens niet wilde eten en ma Hemelsoet een alternatieve maaltijd voor haar ging maken wist hij altijd precies hoe het aangepakt moest worden.
‘Als ze maar een tijdje honger heeft eet ze alles.'
Ma ging dan toch altijd de keuken weer in om iets met veel appelmoes klaar te maken.
Als grote broer kreeg Murk vaak op zijn kop als zijn zusje het op een huilen zette, dat was inderdaad dikwijls zijn schuld.
Hij werd al vroeg inventief in het vinden van manieren om zijn zusje op te vrolijken, als hij
haar een mep had gegeven omdat ze wel erg vervelend was geweest speelden ze steevast Jacqie Spierbal.
Dan was Jacqueline een oersterk meisje, een verre verwante van Astrid Lindgren’s Pippilotta Viktualia Rullgardina Krusmynta Efraimsdotter Långstrump.
Het gaf haar de kans haar broer een flinke mep terug te geven.
Dan stortte Murk kreunend ter aarde en was Jacqueline al snel weer vergeten wat haar was aangedaan.
Als Murk geen zin had om lang met zijn zusje te spelen, stelde hij voor om verstoppertje te spelen.
Jacqueline verstopte zich, Murk nam de gelegenheid te baat om rustig de Donald Duck te lezen, terwijl zuslief er ondertussen heilig van overtuigd was dat zij zich wel ontzettend goed had verstopt.
zaterdag 28 januari 2012
vrijdag 27 januari 2012
Fragment Seizoensgebonden Lentebal hst 10 III
Pa de Mol komt fris gewassen en gekleed uit de badkamer, mist zijn vrouw en daar hij zichzelf niet de das om kan doen loopt hij de slaapkamer van zijn dochter binnen om haar dan maar voor dit klusje te strikken.
De tekst en het pictogram die op de muur van zijn dochter zijn gekalkt bezorgen hem van schrik de koude douche die hij op een dag als vandaag maar achterwegen heeft gelaten.
'WIE is RACHID?!?!?!?'
Franka trekt de strop om de nek van haar vader voorzichtig aan en legt uit voor wie het
De tekst en het pictogram die op de muur van zijn dochter zijn gekalkt bezorgen hem van schrik de koude douche die hij op een dag als vandaag maar achterwegen heeft gelaten.
'WIE is RACHID?!?!?!?'
Franka trekt de strop om de nek van haar vader voorzichtig aan en legt uit voor wie het
I
RACHID
'Dat is een Arabier papa.'
Het gezicht van pa de Mol loopt rood aan, Franka legt uit dat de Arabier een paard is en maakt de das iets losser om hem de kans te geven een diepe zucht te slaken.
Franka giechelt, de laatste keer dat ze haar vader zo opgelucht heeft gezien was tijdens een van de jaarlijkse onderhandelingen over haar verjaardagscadeau.
Hij interpreteerde haar uit puppylove voortspruitende eis om een Chihuahua verkeerd, dacht dat ze het over de Marokkaanse provinciehoofdstad Chichaoua had waar hij zojuist een lading met koudschuim gevulde matrassen die hij door nieuwe regels inzake brandvertraging voor producten in Europa niet meer kwijt kon had gedumpt.
donderdag 26 januari 2012
Keuzes maken
Daar wordt aan de deur gebeld.
Wie zal dat zijn?
Murk denkt na.
Keuzes maken, altijd lastig.
Zal hij nu a) gaan opendoen of b) gewoon nog even naar het gerinkel aan zijn voordeur blijven luisteren en dan tevreden vaststellen dat het geluid weliswaar niet al te aangenaam is maar dat de bel nog steeds meer dan uitstekend functioneert.
Murk besluit toch maar tot de eerste optie.
Voor de deur staat een persoon m/v die zich als enquêteur introduceert.
'Mag ik u misschien een paar vragen stellen?'
Murk bedenkt zich dat de bovenmatige gelaatsbeharing aanleiding geeft te veronderstellen dat hij hier met een man te maken heeft en haalt zijn schouders op.
'Zijn het domme vragen?'
'En mogen de antwoorden wellicht van enige intelligentie getuigen?'
De opleiding van de man in de deuropening blijkt slechts gericht te zijn geweest op het stellen van vragen.
'Als ik antwoorden zou hebben was ik wel dominee geworden of in de politiek gegaan.'
Murk schiet de man te hulp.
'Nou ja, vraag maar raak.'
De man haalt een blok met voorgedrukte vragen en antwoorden tevoorschijn en vuurt de eerste vraag af.
Niet geschoten is altijd mis.
'Heeft u een hekel aan mannen met een snor?'
Murk aarzelt.
De man helpt hem op weg.
'U kunt a) Jazeker of b) Nee, eigenlijk niet opgeven.'
Murk vraagt of er bijkans toch ook nog niet een derde mogelijkheid is.
'c) ik vind het een stomme vraag, kan dat ook?'
De man knikt en verklaart dat hij meer dan genoeg weet, bedankt voor de tijd en neemt afscheid.
Murk wil de deur sluiten maar bedenkt zich dat hij nu hij toch al is opgestaan ook mogelijkerwijs best nog wel even naar het café op de hoek zou kunnen gaan.
Om het daar dan a) bij een of twee biertjes te laten b) nog een derde, vierde en/of vijfde te gaan consumeren.
Of anders later te besluiten toch nog maar gewoon te gaan doorhalen als dat eventueel van toepassing mocht zijn.
Met dank aan de heer Terrence Weynschenk, wiens blog mij ter inspiratie heeft gediend.
Wie zal dat zijn?
Murk denkt na.
Keuzes maken, altijd lastig.
Zal hij nu a) gaan opendoen of b) gewoon nog even naar het gerinkel aan zijn voordeur blijven luisteren en dan tevreden vaststellen dat het geluid weliswaar niet al te aangenaam is maar dat de bel nog steeds meer dan uitstekend functioneert.
Murk besluit toch maar tot de eerste optie.
Voor de deur staat een persoon m/v die zich als enquêteur introduceert.
'Mag ik u misschien een paar vragen stellen?'
Murk bedenkt zich dat de bovenmatige gelaatsbeharing aanleiding geeft te veronderstellen dat hij hier met een man te maken heeft en haalt zijn schouders op.
'Zijn het domme vragen?'
'En mogen de antwoorden wellicht van enige intelligentie getuigen?'
De opleiding van de man in de deuropening blijkt slechts gericht te zijn geweest op het stellen van vragen.
'Als ik antwoorden zou hebben was ik wel dominee geworden of in de politiek gegaan.'
Murk schiet de man te hulp.
'Nou ja, vraag maar raak.'
De man haalt een blok met voorgedrukte vragen en antwoorden tevoorschijn en vuurt de eerste vraag af.
Niet geschoten is altijd mis.
'Heeft u een hekel aan mannen met een snor?'
Murk aarzelt.
De man helpt hem op weg.
'U kunt a) Jazeker of b) Nee, eigenlijk niet opgeven.'
Murk vraagt of er bijkans toch ook nog niet een derde mogelijkheid is.
'c) ik vind het een stomme vraag, kan dat ook?'
De man knikt en verklaart dat hij meer dan genoeg weet, bedankt voor de tijd en neemt afscheid.
Murk wil de deur sluiten maar bedenkt zich dat hij nu hij toch al is opgestaan ook mogelijkerwijs best nog wel even naar het café op de hoek zou kunnen gaan.
Om het daar dan a) bij een of twee biertjes te laten b) nog een derde, vierde en/of vijfde te gaan consumeren.
Of anders later te besluiten toch nog maar gewoon te gaan doorhalen als dat eventueel van toepassing mocht zijn.
Met dank aan de heer Terrence Weynschenk, wiens blog mij ter inspiratie heeft gediend.
woensdag 25 januari 2012
Fragment Seizoensgebonden Lentebal hst 18
Murk is al bijna geheel wakker als hij het trolleybusstation van Mondien verlaat om zich naar het huis waar Charla Kroepoe therapeutische zorg aan mensen die onder diverse verslavingen gebukt gaan verleent te begeven.
Het is zijn gewoonte om vroeg op te staan, het grootste deel van het jaar, afhankelijk van de stand van de aarde ten opzichte van de zon is hij op voor de eerste stralen van de nieuwe dag Gedogia hebben bereikt.
Hij is gewend om thuis relaxed te kunnen ontbijten en daarna zijn dag in te delen, in hapklare porties schrijven, drinken en het consumeren van nieuws in radio-, televisie programma's en de dag door te surfen op de golven van interessante items die op het wereldwijdeweb opdoemen.
Maar het is toch iets anders als je je op dit vroege uur tussen forensen in een coupé van de hoofdstedelijke trolley maatschappij moet persen om je naar de andere kant van de stad te laten afvoeren.
Murk proeft de verbinding van de door masculiners rijkelijk gebruikte deodoranten en aftershaves en de meer subtielere door feminienen aangewende combine van elkedagshampoo en parfums die de lichaamsgeuren van medemensen zouden moeten maskeren op zijn tong en spuwt op het perron.
'Bah! loonslaven en dan te bedenken dat ik hier niet eens voor wordt betaald!'
Terwijl hij zich kolerig de kortste weg naar de plek waar hij zijn eerste werkdag van de nieuwe eeuw zoekt klaart zijn hoofd nog iets meer op en meent hij zich zelfs de origine van het woord shampoo te herinneren.
'Van het uit het Hindi afkomstig woord chāmpo dat druk of massage betekent.'
Murk rondt de hoek van Polderkol en Zweefkluit en steekt schuin over en bereikt de voordeur van nummer 13 en drukt op de bel.
Er klinkt geroezemoes aan de andere kant van de deur, er wordt een sleutel omgedraaid en Charla doet open.
De directeur van SSS zegt tegen haar dochtertje dat zich angstvallig achter haar rug verschuilt dat ze Murk best gedag mag zeggen.
'Je kent Murk toch nog wel, die was hier vorige week ook al, daar hebben we het nog over gehad.'
Charla vertelt dat Chadidja een dag eerder zijn naam nog uitgebreid heeft geoefend maar nu blijkbaar weer een verlegen bui heeft en doet een stap opzij.
'Kom binnen, je bent mooi op tijd, ik moet haar zo even naar de kinderopvang brengen en als jij dan ondertussen de koffiezetapparaten en de waterkokers vult en overal de kaarsjes en zo wilt aansteken.'
Murk hangt zijn jas op en plaatst zijn laptop op de keukentafel, opent hem, drukt alvast op de opstartknop en begint aanstalten te maken om koffie en thee te gaan zetten.
Als het hem gelukt is om de reservoirs te vullen en de coffeepads op de juiste plaats in de Senseo aan te brengen steekt hij links en rechts wat waxinelichtjes en wierookstaafjes met zijn aansteker in de hens terwijl hij onderwijl binnensmonds een oneliner uit de film Apocalypse Now parafraseert.
' I love the smell of napalm in the morning.'
' I love the smell of incense in the morning.'
Charla is met Chadidja naar boven vertrokken en komt na een paar minuten weer gejast naar beneden, pakt een klaar staand flesje en een plastic trommeltje van het aanrecht en stopt dat in het gereed hangende rugzakje met de afbeelding van Dora uit de gelijknamige animatieserie en roept naar haar dochter dat ze moet opschieten.
Na een tijdje komt Chadidja naar beneden en Charla wurmt haar dochter in een jasje.
Op het plasmascherm in de huiskamer wordt de klassieke Pipi Langkous film uit 1969 vertoont, tot Murks verbazing blijkt Chadidja de teksten nog beter uit haar hoofd te kennen dan hijzelf.
Charla neemt afscheid, pakt haar dochter bij de hand en knipt op weg naar buiten de DVD-speler uit.
'Ik ben zo weer terug en dan zal ik je de band waarvan ik die vertaling wil hebben geven.'
Murk gaat verder met het verrichten van zijn eerste taken als werknemer van SSS.
Na zijn rondgang door het huis staan er op elke verdieping kannen met fris getapt leidingwater en voldoende schone koffiekoppen en theeglazen klaar en zijn de reservoirs van de koffieapparaten en waterkokers overal gevuld.
De ruimtes waar therapie wordt gegeven zijn verlicht door schemerende lampen en hij heeft met behulp van de fornuis-aansteker die hij in de keuken heeft aangetroffen alle waxinetjes en staafjes met olibanumhars ontstoken, zodat er nu een spoor van dwaallichten de trappen op leidt en in het hele huis de geur van wierook hangt.
Murk overweegt nog even om het schijfje met het geluid van harpmuziek in de cd-speler dat inmiddels door het hele huis golft te vervangen door dat van let there be rock van ACϟDC dat hij in zijn rugzak heeft om de werksfeer nog enigszins te verbeteren.
Maar hij is bang dat het misschien toch een beetje teveel van het goede is en dan is Charla al weer terug.
Ze vraagt Murk of hij thee of koffie wil en nadat hij zijn keuze voor het laatste heeft uitgesproken drukt zij op de knoppen van de zetter en de koker.
Terwijl Murk zijn koffie en Charla haar thee drinken worden de wederzijdse telefoonnummers uitgewisseld en vertelt de werkgeefster dat Hannah straks iets later komt omdat zij die avond ook nog als moreel supporter met haar mee zal gaan naar een de opname van een televisieprogramma.
Murk vraagt of het wellicht een nieuwe aflevering betreft van een therapeutisch programma dat op een commercieel station in de verloren uurtjes tussen de verkoop van producten die eigenlijk niemand nodig heeft, schaars geklede wulpse dames die zich publiekelijk aanbieden en onzinnige belspelletjes wordt uitgezonden.
'Toch niet leef je leven op RTL?'
Charla is erg verbaasd dat Murk met dit programma bekend is en hij legt uit dat hij na een tip van zijn zus op het spoor van de uitzending waarin zij te gast was is gezet en hij het de afgelopen avond via RTL-gemist heeft teruggekeken.
De therapeute vertelt dat het om de opnames van een nieuw televisieprogramma gaat.
'Nee dat was eenmalig, dat programma was vreselijk en is gelukkig gestopt, daar voor in de plaats wordt nu ASTRO-TV uitgezonden.'
'Maar ze zijn nu voor de NTR op zoek naar een nieuwe Ophra Winfrey en ik ben uitgenodigd om in een proefopname als sparringpartner voor de beoogde kandidaat te dienen.'
'Ken je Sylvana Simons?'
Murk geeft toe dat hij haar indertijd wel eens in een spelshow die niets om het lijf had heeft gezien en dat hij ook een keer een aflevering van haar boekenprogramma heeft bekeken.
'Dat is toch die van de Sexquiz on the Beach en Kaft?'
'Van het laatste vond ik de titel nog wel aardig gevonden voor een programma met een presentatrice die ooit in een interview heeft toegegeven dat ze nooit boeken las en je er dus van uit kan gaan dat ze zich voornamelijk zal beperken tot het bespreken van de omslagen.'
'Maar dan heb ik toch liever het soort programma's zoals Adriaan van Dis vroeger pleegde te maken.'
Charla loopt naar de grenen kast die in de hoek van de werkruimte staat, ze pakt een DVD en overhandigt hem aan Murk.
Ze vertelt dat ze hier en daar nog heeft gevraagd of ze de cursus wel zomaar zou kunnen namaken zonder rechten te schenden of van plagiaat beschuldigd te worden en zij heeft daar positieve antwoorden op gekregen.
Volgens Murk is de kans op problemen van de kant van de uitgevers van het origineel ook wel erg klein, de producenten van de DVD zullen er niet snel achter komen dat er aan de andere kant van de wereld in een ander taalgebied een op hun cursus gestoelde remake is gemaakt.
En natuurlijk zijn er over de hele wereld therapeuten die op hetzelfde idee komen om mensen met dezelfde moeilijkheden te helpen en omdat Charla daarnaast ook van plan schijnt te zijn om voor een geheel andere opzet te kiezen is het natuurlijk nooit te bewijzen dat ze het niet zelf heeft bedacht.
Daar komt dan nog bij dat gedurende de laatste decennia miljarden mensen over de hele wereld mensen dezelfde shows van dr. Phil en Ophra Winfrey e.d. hebben kunnen bekijken en dat talloze hulpverleners daar hun oplossingen aan hebben ontleend.
De tekst op de omslag van de DVD biedt weinig informatie, er wordt slechts beschreven dat het doel van de cursus is ex-verslaafden te leren aan hun kinderen uit te leggen wat hun verslaving met hen heeft gedaan en hoe ze vaardigheden kunnen ontwikkelen waarmee de hierdoor verstoorde gezinsverhoudingen weer zouden kunnen worden hersteld.
Murk schuift de DVD in de slede van zijn laptop en plugt een oortelefoontje in om zich beter op de teksten te kunnen concentreren en te voorkomen dat hij de anderen met het geluid stoort, hij duwt een van de schelpjes in zijn oor en drukt op play.
De DVD begint met een waarschuwing van het Federal Bureau of Investigation, het onderzoeksbureau dat de federale instelling voor wetshandhaving in de Verenigde Staten vormt.
De FBI meldt dat personen die het zouden wagen de inhoud van de cursus-band op welke wijze dan ook te kopiëren zullen worden vervolgd.
Murk haalt zijn schouders op en tikt de naam van de cursus bovenaan de verse pagina van het tekstfile dat hij ondertussen geopend heeft en begint te vertalen.
The Real life Parenting skills program
Een richtsnoer van opvoedingsvaardigheden voor het echte leven
Hij slaat de waarschuwing van de misdaadbevechters van de buitenlandse grootmacht maar over en begint met de inleidende woorden van de vrouwelijke counselor.
Introductie:
Building trust
Bouwen aan vertrouwen
Mise en scène: vrouwelijke counselor op speelplaats
met spelende kinderen op de achtergrond
Counselor:
'Het vroegste stadium van de herstelperiode is een overgangstijd.'
'Je voelt je trots met wat je bereikt hebt, dat het je gelukt is om nuchter door het leven te gaan.'
'Maar er moet eerst gewerkt worden aan het repareren van de relationele banden en de belangrijkste zijn uiteraard die met onze familieleden.'
'De meeste van ons waren in de periode dat we verslaafd waren niet in staat om op de juiste manier voor onze kinderen te zorgen.'
'Als die tijd achter de rug is hebben beginnen we ons schuldig te voelen en schamen we ons voor ons vroegere gedrag.'
'Vergeet nooit dat verslaving een kwaal is waar niemand om gevraagd heeft, noch verdiend heeft.'
'Ons gedrag in de tijd dat we gebruikten was een symptoom van onze stoornis en zegt niets over hoe we werkelijk zijn of waar we voor staan.'
Murk zucht, hij vindt de tekst wel heel Amerikaans en erg pathetisch en vraagt zich af welke vorm Charla voor haar cursus heeft bedacht en hij bedenkt dat als zij met een voice-over wil gaan werken het geheel wel heel erg op een reclameboodschap van Tel Sell zal gaan lijken.
Mise en scène: vrouwelijke counselor op speelplaats
met spelende kinderen op de achtergrond
Counselor:
'Het is nooit te laat om als ouder de zorg voor onze kinderen weer op ons te nemen op een manier waarbij het onderling vertrouwen tussen ons en onze kinderen verstevigd wordt en de mate waarin ieder zich in de familie met de ander verbonden voelt weer als vanouds is.'
'We beginnen met het leggen van een goede basis voor de communicatie tussen ons en de kinderen.
'Tijdens de periode van verslaving was de aandrang om drank en drugs te gebruiken vaak zo groot dat we de behoeften van onze kinderen uit het oog verloren.'
'Dit gaf hen het gevoel dat ze buitengesloten waren en zorgde er voor dat ze uiteindelijk helemaal op hielden met het openbaren van hun gedachten en verlangens tegenover ons.'
'Als kinderen onverwacht gekwetst worden klappen ze dicht, maar wanner ze dan weer het idee krijgen dat er wordt geluisterd zullen ze zich weer voor ons openstellen.'
'Luisteren is iets dat je moet leren.'
Het snauwerige Amerikaanse Engels van de vrouw is niet makkelijk te volgen, Murk moet de DVD telkens weer een stuk terug zetten om te controleren of hij alles wel op de juiste manier heeft vertaald.
De cursus gaat verder met een rollenspel, er komt een huiskamer in beeld waar een man met een meisje op een bank zit te praten.
Scene een:
Listening to our childeren
Het luisteren naar wat er in je kind omgaat
Mise en scène: vader + dochter in huiskamer op bank
Vader: 'hoe was het op school?'
Dochter: 'gaat wel.'
Vader: 'heb je een leuke dag gehad?'
Dochter: 'jaaa!'
Vader: 'heb je huiswerk?'
Dochter:'een beetje.'
De counselor duikt weer op en zij legt uit wat er allemaal in het gesprek tussen de ouder en het kind is misgegaan en hoe het beter zou kunnen worden aangepakt.
Mise en scène: vrouwelijke counselor op speelplaats
met spelende kinderen op de achtergrond
Counselor:
'Vader probeerde een gesprek te beginnen, maar het schoot niet echt op omdat hij vragen stelde die simpelweg met ja en nee te beantwoorden waren.'
'Waarschijnlijk zal er meer succes geboekt worden als er open vragen worden gebruikt.'
'Kijk toe hoe het gesprek verloopt als we open vragen gebruiken.'
Mise en scène: vader + dochter in huiskamer op bank
Vader:'wat heb je vandaag op school gedaan?'
Dochter: 'hetzelfde als altijd.'
Vader: 'ik weet niet wat hetzelfde als altijd is, ik ben al weer een tijdje van school weet je, vertel eens hoe je dag was, wat was je eerste les?'
Dochter: 'Engels.'
Vader: 'wat vind je van de leraar?'
Dochter: 'mevrouw …. , o die is best chill.'
Vader: 'waarom is ze zo anders dan de andere leraren?'
Dochter: 'ze maakt de lessen minder vervelend door ons in verschillende groepen op te delen en met elkaar in competitie te laten gaan.'
Murk is blij dat de tweede versie van het rollenspel ook nog even kort door de counselor wordt geëvalueerd.
Mise en scène: vrouwelijke counselor op speelplaats
met spelende kinderen op de achtergrond
Counselor:
'Het lukte de vader veel beter om in gesprek te komen met zijn dochter toen hij open vragen stelde en naar haar antwoorden luisterde.'
'Als we onze kinderen laten merken dat we naar ze luisteren zullen ze over hun gevoelens beginnen te praten.'
Murk krijgt gedurende de eerste uren dat hij aan de vertaling werkt veel bewondering voor de mensen die de ondertiteling bij live uitzendingen verzorgen, het gaat hem allemaal veel te snel, hij moet constant stoppen om een stuk opnieuw af te spelen dat hij niet precies heeft kunnen verstaan.
Dat is erg omslachtig omdat hij de window van de tekstpagina waar hij zijn tekst in tikt naast de begeleidende beelden van de DVD op het kleine scherm van zijn laptop heeft staan
Dat is wel nodig om te kunnen zien in welke context het rollenspel zich afspeelt en vooral omdat hij de cursor steeds terug moet zetten naar het punt van waar hij de conversatie niet meer heeft kunnen bijhouden.
De meeste tijd gaat echter verloren doordat het kleine tijdsbalkje dat onder in het beeld slechts grofweg aangeeft tot welk moment hij gevorderd is en hij hierdoor bij het resetten steeds hele stukken waar hij de vertaalslag al van heeft gewonnen nog eens voorbij moet laten komen.
Murk moet sterk aan de film Groundhog day denken, daarin belandt de hoofdrolspeler, een weerman die de dag moet verslaan waarop een bosmarmot zijn hol verlaat en aldus de lente aankondigt nadat hij door een sneeuwstorm gedwongen wordt in het slaperige stadje te blijven overnachten in een tijdlus waardoor de dag zich talloze malen herhaald.
Het geluid van rinkelende sleutels doorbreekt de slameur, de deur tussen de hal en werkvloer gaat open en Hannah treedt binnen, Murk stopt de DVD, slaat zijn ogen op, doet zijn oortje uit en begroet zijn collega.
Er wordt opnieuw verse koffie gezet en water verhit, Charla neemt thee, Hannah drinkt koffie en vraagt Murk of hij misschien ook wat wil drinken.
Hij wil ook heel erg graag nog wat koffie, Hannah schenkt in, Charla nipt van haar thee en vraagt Murk of het wel een beetje wil lukken met de vertaling.
Murk vertelt dat het hem toch ietwat tegen valt, omdat hij er lang niet zo snel mee opschiet als hij zou wensen en dat hij de vertaling waarschijnlijk later beter kan herschrijven aangezien hij er tot nu allemaal wel zeer kromme zinnen van heeft gemaakt.
'Het klinkt allemaal erg vreemd, maar de Amerikaanse omgangsvormen zijn nu eenmaal anders dan hier, ze zijn daar een stuk formeler en preutser dan in Gedogia.'
'Misschien zou ik er beter aan doen die DVD gewoon een aantal keren te bekijken en daar wat aantekeningen bij te maken en er dan een synopsis van te schrijven die ik daarna kan uitwerken.'
Charla stelt hem gerust, ze wil de uiteindelijke tekst in haar eigen woorden gaan schrijven en zegt dat zij aan een letterlijke vertaling meer dan voldoende heeft.
Murk haalt zijn schouders op en gaat verder met vertalen, hij is door het werken aan zijn roman gewend om zijn uiterste best te doen om in goed lopende zinnen te schrijven, maar als Charla met minder tevreden is maakt het hem ook niet zoveel uit.
Scene twee
How your children feel now that you're in recovery
Wat gaat er door kinderen heen gaat nu je het herstel ter hand hebt genomen
Mise en scène: vrouwelijke counselor op speelplaats
met spelende kinderen op de achtergrond
Couselor :
'Kinderen van alle leeftijd hebben ideeën over onze verslaving en het herstellen daarvan.'
'Het is belangrijk om ze de kans te geven daarover te praten als we willen dat ze ons vertrouwen en respecteren.'
'De kans is groot dat ze rondlopen met gevoelens van woede, zich generen of verward zijn.'
'Vraag je kinderen wat hun gevoelens over de gebeurtenissen in het verleden zijn.'
'Dat kan best confronterend zijn, kinderen zien en begrijpen vaak veel meer dan je denkt.'
'Het breekt je hart als je dan hoort hoe ze geleden hebben door sommige van onze daden.'
'Maar we winnen meer door hen de kans te geven erover te praten dan door pijnlijke onderwerpen te vermeiden.'
'Dit voorkomt dat onze kinderen een emotionele last moeten torsen waar ze ook niet op zaten te wachten en verlost ons van schuldgevoel en schaamte.'
'Vraag hen naar specifieke gebeurtenissen, houd er rekening mee dat dat pijn kan doen, bied je verontschuldigingen aan en laat het van je afglijden.'
Murk vraagt zich af of het toch niet veel gemakkelijker is om een geheel nieuwe tekst voor de cursus te schrijven, maar daarvoor ontbeert het hem aan de benodigde basiskennis en het zal Charla die wel in de materie ingevoerd is uiteraard aan tijd ontbreken om het een en ander helemaal zonder dat ze daar enige leidraad bij heeft op poten te kunnen zetten.
Hij bedenkt zich dat als het aan hem zou worden overgelaten de cursus ook weinig therapeutische waarde zou hebben omdat hij er dan waarschijnlijk meer een soort fake-cursus van zou gaan maken zoals Arjan Ederveen die in de jaren '90 met Creatief met Kurk op televisie heeft gebracht.
En omdat hij zich nu eenmaal heeft voorgenomen om zich bij deze eerste werkkring waar hij zich in ruim tien jaar heeft begeven serieus op te stellen en hij de ongein die er in zijn brein opwelt maar beter voor zijn boek kan bewaren gaat hij weer door met het vertalen van het volgende rollenspel.
Mise en scène: moeder + dochter in de keuken
Moeder: 'kan ik even met je praten?'
Dochter: ' ja hoor. '
Moeder: 'weet je nog dat feestje vorig jaar waar ik toezicht hield?'
Dochter: 'waarom moeten we daar nu over praten?'
Moeder: '........
Hannah en Charla bespreken wat hen deze dag te doen staat.
Er staan vier afspraken met cliënten in de agenda.
Hannah kan zich vooralsnog bezig gaan houden met het indienen van de declaraties voor therapeutische sessies, er zijn een aantal aanvragen voor hulp en enkele verzoeken voor vervolgafspraken via de mail binnengekomen die nog moeten worden beantwoord en de reserveringen voor de Ademhalingsdag die op een zondag later die maand zal worden gehouden moeten ook nog worden bevestigd.
Charla gaat zich in de verslagen van vorige sessies verdiepen om zich voor te bereiden op de gesprekken met patiënten die ze later die dag zal moeten gaan behandelen.
Murk is inmiddels al weer een flink stuk verder gevorderd met de vertaling.
How our children feel about our illness
Hoe onze kinderen tegenover onze kwaal staan
Scene drie
Mise en scène: weer een gesprek op de keukenvloer tussen moeder + dochter
Moeder: '…....
Dan dient de volgende afleiding zich al weer aan, Hannah heeft een luide kreet geslaakt.
Murk drukt op stop, kijkt haar vragend aan en zijn collega legt uit dat ze met: 'hé daar heb je de geitenwollensokkenman' Abel Landvreugd, de therapeut die de transformational breathing bij SSS doet heeft bedoeld wiens aankomst ze zojuist door het keukenraam heeft waargenomen
Er komt een man met een wilde haardos binnen, hij ontdoet zich van zijn zware schoudertas en laat zijn scheerwollen jas op de grond onder de kapstok in de hal achter en loopt naar de huiskamerkeukenwerkplek en begroet de aanwezigen.
Murkt zegt hallo en vertaalt door.
Scene vier
Mise en scène: gesprek in tuin tussen vader + zoon + vriend
Vader:' ….....
De bel van de voordeur gaat en Hannah laat de vrouw die voor de adem-sessie met Abel komt binnen.
Nadat zij aan Murk is voorgesteld en op de vraag van Hannah of zij wellicht een kop thee of koffie wil de keuze voor een kop citroenthee heeft gemaakt wordt ze verzocht alvast naar de tweede verdieping te gaan.
Abel opent de koelkast, grijpt een pak yoghurt en een zak met een graanproduct, mengt de beide substanties met elkaar, verontschuldigd zich met volle mond voor het feit dat hij nog geen tijd heeft gehad om te ontbijten en vertrekt al kauwend met de kop thee voor zijn cliënt die Hannah hem heeft aangereikt naar boven.
Hannah en Murk drinken koffie, Charla neemt nog een kop thee en vertelt haar kersverse werkkracht dat haar iets is opgevallen aan zijn gedrag ten opzichte van de cliënte die zojuist is gearriveerd.
´Je was erg beleefd hoor, je zei haar keurig goedendag, maar je keek haar daarbij nauwelijks aan.´
Murk weet dat hij altijd een beetje verlegen is met situaties waarbij hij mensen voor het eerst ontmoet en dat hij bovendien vaak snel een eind aan plichtplegingen maakt als het hem niet echt noodzakelijk lijkt om uitgebreid contact met iemand te gaan leggen.
Het leek hem in dit geval gepast om even snel hallo te zeggen tegen iemand die niet voor hem maar voor een therapeut kwam en daarna weer verder te gaan met het werk waar hij voor was aangesteld.
Hij is zich er helemaal niet van bewust dat het zo overduidelijk zichtbaar is en dat het wellicht storend over zou kunnen komen en hij neemt zich voor om er in de toekomst op te letten.
Hannah en Charla gaan weer aan hun werk en Murk gaat door met vertalen.
Scene vijf
Mise en scène: dochter verlaat huis en wordt door moeder
(in een paars teletubbie-achtig broekpak) achterna gerend
Moeder: 'wacht eens even, hier neem je jas, het is koud buiten.'
Dochter: 'nee ik wil die jas niet!'
Moeder: 'het kan me niet schelen of je de jas wilt, je neemt hem maar mee!
Dochter: '…......
Murk kan even niet op het juiste Nederlandstalige woord voor painfull komen, pijnvol klinkt hem wel erg merkwaardig in de oren en hij besluit om een vertaal-website te raadplegen en komt er achter dat het woord waarnaar hij op zoek was natuurlijk gewoon pijnlijk moet zijn.
Hannah en Charla zijn gestopt met werken om te gaan lunchen, ze maken pompoensoep klaar en beginnen daar op luidruchtige wijze een klein dozijn rijstcrackers bij te verorberen.
Murk bedankt voor het aanbod om mee te eten en loopt naar de hal om de meegebrachte boterhammen die hij die ochtend vroeg heeft gesmeerd uit zijn rugzak te pakken.
Na de lunch opent Hannah de deur naar de tuin en steekt een sigaretje op.
Hoewel hij als hij thuis aan het schrijven is toch de ene sigaret met de ander aan steekt is het Murk gelukt de hele morgen niet aan de inname van nicotine te denken.
Hij deelt mee dat hij ook wel de behoefte heeft om te roken maar er van uit was gegaan dat er bij SSS een niet-roken-regime zou heersen omdat ze daar ook mensen van hun rookverslaving proberen af te helpen.
Murk loopt naar de hal om zijn aansteker en peuken te pakken en staat op het punt om zich bij Hannah in de tuin te gaan voegen.
Charla glimlacht.
'Je mag hier gewoon net zo vaak rookpauzes nemen als je wilt hoor!'
Hannah en Murk zijn uitgerookt en gaan weer naar binnen.
Murk overweegt nog even of hij Hannah zal vragen of zij er ook zo van heeft genoten, maar voordat hij zijn gedachten in woorden heeft kunnen omzetten heeft Charla een verzoek.
'Er is nog iets dat ik je zou willen vragen, heb je misschien zin om een rol te spelen in de DVD die ik ga maken?'
'Het wordt een low-budget productie, dus daarom wil ik gebruik gaan maken van vrienden en kennissen om de rol van cliënten te spelen.'
Murk denkt dat hij er niet al te veel voor voelt maar zegt dat hij er nog over na zal denken.
De deurbel kondigt de komst van de volgende cliënt aan, ze krijgt thee aangeboden, Charla neemt zelf ook en vertrekt met haar naar de eerste verdieping.
Murk gaat weer aan het werk.
Scene zes
Mise en scène: dochter hangt op de bank in de huiskamer,
ma komt binnen en gaat op een stoel naast haar zitten.
Moeder: ' …....(naam dochter), liefje kan je me vertellen waarom je die jas niet wilt dragen.'
Dochter: 'hij is lelijk, ik haat hem!'
Moeder: 'schatje ik heb hem vorig jaar pas gekocht en hij past je nog steeds.'
Dochter:' ik wil een nieuwe.'
Moeder: 'liefje dat kunnen we ons niet veroorloven (ze heeft waarschijnlijk het gehele kleding-budget van haar gezin al aan teletubbie-outfits voor zichzelf uitgegeven) en deze past nog steeds.
Er klinkt een hoge langgerekte gil door het huis.
Murk kijkt Hannah aan, zij vertelt hem lachend dat het geluid ongetwijfeld van de cliënte van Abel afkomstig zal zijn en dat dit rumoer onderdeel uitmaakt van de gebruikelijke bijkomende symptomen van de adem-sessie.
Nadat Murk een tijdje ongestoord heeft kunnen vertalen komen Abel en zijn cliënte weer naar beneden.
Ze heeft een rood hoofd en vertelt dat zij veel aan de behandeling heeft gehad en zich een geheel nieuw mens voelt.
Hannah vraagt de vrouw of ze nog een nieuwe afspraak wil maken.
Dat wil ze en vervolgens worden er enkele voorstellen voor tijden gedaan waarop er nog wat gaten in de agenda van SSS staan om een dagdeel te prikken waarop zij wellicht ook zou kunnen.
Abel weet niet of hij die dag wel beschikbaar is omdat hij zijn agenda is vergeten.
Hij belooft het thuis na te kijken en Hannah daarvan op de hoogte te stellen zodat zij de cliënte een bevestiging kan mailen.
De vrouw vertrekt en Murk maakt een opmerking over de aparte geluiden die eerder van boven tot hen zijn gekomen.
'Het klonk bijna als een orgasme, de buren zullen wel denken.'
Abel gooit zijn hoofd in zijn nek en produceert een luide lach.
Hannah schatert mee en herinnert Abel aan zijn afspraken voor de rest van de week.
Abel kan niet op woensdag.
'Dan heb ik zangles.'
Hannah zucht en belooft de cliënten die voor die dag bij hem gepland staan te berichten dat hun sessie geen doorgang kan vinden en hem zal bellen over nieuwe afspraken zodra ze daar contact met hen over heeft gehad.
Abel hijst zich weer in zijn van schapen geschoren jas, schoudert zijn tas en vertrekt.
Charla komt met haar cliënte naar beneden en maakt een afspraak voor een nieuw gesprek.
Hannah stelt Charla op de hoogte van de misvattingen over de sessies die Abel later die week zou hebben.
Charla kijkt verbaasd.
'Wie heeft die afspraken dan in vredesnaam gemaakt?'
Hannah is verontwaardigd.
'Jij, ik was vorige week vrij!'
Hannah vertrekt om haar zoontje van school te halen en naar haar moeder te brengen die ' s avonds op hem zal passen terwijl zij met Charla naar de televisiestudio gaat.
De bel gaat, Charla laat een vrouw binnen, Murk wordt voorgesteld, de cliënte krijgt thee en mag alvast op de tweede etage plaats gaan nemen.
Voordat Charla naar boven vertrekt vraagt ze Murk of hij de telefoon zou willen beantwoorden terwijl zij in sessie is en de cliënte voor haar volgende gesprek komt alvast binnen te laten en thee of koffie aan te bieden.
'En zeg dan maar dat ik nog even bezig ben en ze alvast naar de eerste etage mag.'
Murk hoort de instructies aan en zegt dat het hem wel zal lukken deze uit te voeren.
Hij legt de GSM binnen handbereik en wil net verder gaan met de vertaling als het ding luid kabaal begint te produceren.
Murk slaagt er niet in de mobiel te bedienen met de aanwijzingen die hij zojuist heeft gekregen, hij drukt op het knopje dat Charla hem heeft aangewezen en roept een paar keer hallo maar er komt geen antwoord.
Hij haalt zijn schouders op, stelt de DVD-speler weer in werking en vertaalt twee zinnen.
Het mobieltje begint opnieuw lawaai te maken, deze keer blijkt het een sms-boodschap te zijn.
Hij staat op, opent de deur naar de tuin, neemt een sigaret en inhaleert diep.
Charla en haar sessie-klant komen naar beneden en er wordt een nieuwe afspraak genoteerd.
Bij het afscheid vraagt de cliënte Charla of zij nog een geschikte therapeut kent waar een jongen die teveel blowt bij terecht kan.
'Is die kliniek van Keith Bakker misschien iets voor hem ???'
Charla antwoordt dat de jongeman dan wel erg rijk moet zijn omdat de tarieven daar erg hoog zijn.
'Maar je kan hem ook naar mij toe sturen.'
De vrouw toont haar verbazing.
'U doet toch alleen vrouwen?'
Charla lacht en helpt het misverstand uit de wereld.
'Nee hoor, nu ook mannen, dat staat nog wel in de brochure, maar op mijn website is het al wel aangepast.'
De vrouw wordt naar de voordeur begeleid, Charla neemt thee en vertelt dat ze tienduizend exemplaren van de folder heeft laten printen.
'Zodra die op zijn, moet jij maar een tekst voor een nieuwe schrijven.'
Murk meldt dat het opnemen van de telefoon toch niet geheel naar tevredenheid is verlopen.
'Ik speelde het niet klaar om met de beller in gesprek te geraken en even later is er ook nog een kort dienstboodschapje binnengekomen.'
Charla haalt haar schouders op, pakt de telefoon en leest het sms-je, ze zegt dat het niet zoveel uitmaakt en dat zij hem later nog wel eens precies zal uitleggen hoe het apparaat werkt.
Het berichtje is afkomstig van de klant waarmee ze nog een afspraak heeft.
Ze neemt akte van de verlating die de schrijfster als reden heeft opgegeven en neemt contact met haar op.
'Ja het is nu eenmaal zo dat er rond dit tijdstip altijd files op de rondweg staan, dan zie ik je zo wel verschijnen.'
Hannah is weer terug, ze zet thee voor zichzelf en Charla en vraagt of Murk ook wat wil drinken, hij heeft meer dan genoeg van de koffie en kiest nu ook voor thee.
Charla pleegt nog een paar telefoontjes, het laatste, met een kliniek om de opname van een cliënt te regelen wordt op een dusdanig luide toon gevoerd dat Murk en Hannah kunnen meegenieten.
Het gesprek handelt over een seksverslaving, als Charla de persoonsgegevens van de man met een driedubbele naam doorgeeft en daar aan toevoegt dat het inderdaad een hele mond vol is schiet de thee Murk in het verkeerde keelgat.
De combinatie van de uitdrukking 'een hele mond vol' en seksverslaafd is hem te veel en hij vraagt zich af of het aan hem ligt dat hij aan orale seks moet denken, maar als hij opzij kijkt ziet hij aan het lachende gezicht van Hannah dat zij dezelfde associatie moet hebben gehad.
De cliënt arriveert, ze krijgt thee en wordt door Charla mee naar boven gevoerd.
De rest van de middag komt er nog maar weinig van vertalen.
Murk en Hannah praten over de ervaringen die zij gedurende de tijd dat zij bij SSS werkt heeft opgedaan.
De tijd die hieraan wordt besteed lijkt Murk een investering in de toekomst.
Een goede samenwerking onder collega's is een pre en de kennis die hij hierbij opdoet zal hij kunnen gebruiken om zijn werk beter te verrichten als hij op dagen dat Hannah niet aanwezig is haar taken zal moeten overnemen.
Hannah vertelt dat zij de eerste tijd ook veel moeite heeft gehad met het beantwoorden van de telefoon.
Charla komt weer naar beneden, nadat ze haar klant heeft uitgelaten komt ze de werkruimte binnen en neemt thee.
Ze is erg verbaasd dat Murk nog niet is vertrokken, hij vertelt dat hij eigenlijk niet precies wist tot hoe laat hij zou moeten blijven.
'Er was bij het sollicitatiegesprek alleen afgesproken hoeveel uur ik per week zou gaan werken en op welke dagen, maar niet hoe die tijden per werkdag verdeeld zouden worden.'
'En ik wilde niet zomaar de deur uit lopen zonder dat ik dat met je had besproken.'
Charla haalt haar schouders op en doet een voorstel.
'Nou je werkt twintig uur per week, dus ik zou zeggen twee dagen van zeven en een van zes.'
Als snel zijn Murk en Charla het erover eens dat hij dan op vrijdag een uur minder zal werken en nu naar huis kan.
Murk raapt zijn spullen bij elkaar en begint alles in zijn rugzak te proppen, als hij op het punt staat zijn laptop uit te zetten reikt Charla hem een USB-stick aan.
'O ja zou je hier de vertaling voor zover je bent gevorderd op kunnen zetten, dan kan ik die vanavond nog even doorlezen.'
Nadat Murk het tekst-file naar het insteekgeheugen heeft gekopieerd wenst hij Charla en Hannah nog heel veel succes bij de proefopname van de televisieshow en loopt naar de deur.
'Nou tot woensdag dan maar!'
Hannah verbetert hem lachend.
'Wat mij betreft tot vrijdag hoor, ik werk maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag, op woensdag ben ik vrij.'
Murk trekt zijn jas aan en loopt naar de deur.
'Nou jij tot vrijdag dan.'
Het is zijn gewoonte om vroeg op te staan, het grootste deel van het jaar, afhankelijk van de stand van de aarde ten opzichte van de zon is hij op voor de eerste stralen van de nieuwe dag Gedogia hebben bereikt.
Hij is gewend om thuis relaxed te kunnen ontbijten en daarna zijn dag in te delen, in hapklare porties schrijven, drinken en het consumeren van nieuws in radio-, televisie programma's en de dag door te surfen op de golven van interessante items die op het wereldwijdeweb opdoemen.
Maar het is toch iets anders als je je op dit vroege uur tussen forensen in een coupé van de hoofdstedelijke trolley maatschappij moet persen om je naar de andere kant van de stad te laten afvoeren.
Murk proeft de verbinding van de door masculiners rijkelijk gebruikte deodoranten en aftershaves en de meer subtielere door feminienen aangewende combine van elkedagshampoo en parfums die de lichaamsgeuren van medemensen zouden moeten maskeren op zijn tong en spuwt op het perron.
'Bah! loonslaven en dan te bedenken dat ik hier niet eens voor wordt betaald!'
Terwijl hij zich kolerig de kortste weg naar de plek waar hij zijn eerste werkdag van de nieuwe eeuw zoekt klaart zijn hoofd nog iets meer op en meent hij zich zelfs de origine van het woord shampoo te herinneren.
'Van het uit het Hindi afkomstig woord chāmpo dat druk of massage betekent.'
Murk rondt de hoek van Polderkol en Zweefkluit en steekt schuin over en bereikt de voordeur van nummer 13 en drukt op de bel.
Er klinkt geroezemoes aan de andere kant van de deur, er wordt een sleutel omgedraaid en Charla doet open.
De directeur van SSS zegt tegen haar dochtertje dat zich angstvallig achter haar rug verschuilt dat ze Murk best gedag mag zeggen.
'Je kent Murk toch nog wel, die was hier vorige week ook al, daar hebben we het nog over gehad.'
Charla vertelt dat Chadidja een dag eerder zijn naam nog uitgebreid heeft geoefend maar nu blijkbaar weer een verlegen bui heeft en doet een stap opzij.
'Kom binnen, je bent mooi op tijd, ik moet haar zo even naar de kinderopvang brengen en als jij dan ondertussen de koffiezetapparaten en de waterkokers vult en overal de kaarsjes en zo wilt aansteken.'
Murk hangt zijn jas op en plaatst zijn laptop op de keukentafel, opent hem, drukt alvast op de opstartknop en begint aanstalten te maken om koffie en thee te gaan zetten.
Als het hem gelukt is om de reservoirs te vullen en de coffeepads op de juiste plaats in de Senseo aan te brengen steekt hij links en rechts wat waxinelichtjes en wierookstaafjes met zijn aansteker in de hens terwijl hij onderwijl binnensmonds een oneliner uit de film Apocalypse Now parafraseert.
' I love the smell of napalm in the morning.'
' I love the smell of incense in the morning.'
Charla is met Chadidja naar boven vertrokken en komt na een paar minuten weer gejast naar beneden, pakt een klaar staand flesje en een plastic trommeltje van het aanrecht en stopt dat in het gereed hangende rugzakje met de afbeelding van Dora uit de gelijknamige animatieserie en roept naar haar dochter dat ze moet opschieten.
Na een tijdje komt Chadidja naar beneden en Charla wurmt haar dochter in een jasje.
Op het plasmascherm in de huiskamer wordt de klassieke Pipi Langkous film uit 1969 vertoont, tot Murks verbazing blijkt Chadidja de teksten nog beter uit haar hoofd te kennen dan hijzelf.
Charla neemt afscheid, pakt haar dochter bij de hand en knipt op weg naar buiten de DVD-speler uit.
'Ik ben zo weer terug en dan zal ik je de band waarvan ik die vertaling wil hebben geven.'
Murk gaat verder met het verrichten van zijn eerste taken als werknemer van SSS.
Na zijn rondgang door het huis staan er op elke verdieping kannen met fris getapt leidingwater en voldoende schone koffiekoppen en theeglazen klaar en zijn de reservoirs van de koffieapparaten en waterkokers overal gevuld.
De ruimtes waar therapie wordt gegeven zijn verlicht door schemerende lampen en hij heeft met behulp van de fornuis-aansteker die hij in de keuken heeft aangetroffen alle waxinetjes en staafjes met olibanumhars ontstoken, zodat er nu een spoor van dwaallichten de trappen op leidt en in het hele huis de geur van wierook hangt.
Murk overweegt nog even om het schijfje met het geluid van harpmuziek in de cd-speler dat inmiddels door het hele huis golft te vervangen door dat van let there be rock van ACϟDC dat hij in zijn rugzak heeft om de werksfeer nog enigszins te verbeteren.
Maar hij is bang dat het misschien toch een beetje teveel van het goede is en dan is Charla al weer terug.
Ze vraagt Murk of hij thee of koffie wil en nadat hij zijn keuze voor het laatste heeft uitgesproken drukt zij op de knoppen van de zetter en de koker.
Terwijl Murk zijn koffie en Charla haar thee drinken worden de wederzijdse telefoonnummers uitgewisseld en vertelt de werkgeefster dat Hannah straks iets later komt omdat zij die avond ook nog als moreel supporter met haar mee zal gaan naar een de opname van een televisieprogramma.
Murk vraagt of het wellicht een nieuwe aflevering betreft van een therapeutisch programma dat op een commercieel station in de verloren uurtjes tussen de verkoop van producten die eigenlijk niemand nodig heeft, schaars geklede wulpse dames die zich publiekelijk aanbieden en onzinnige belspelletjes wordt uitgezonden.
'Toch niet leef je leven op RTL?'
Charla is erg verbaasd dat Murk met dit programma bekend is en hij legt uit dat hij na een tip van zijn zus op het spoor van de uitzending waarin zij te gast was is gezet en hij het de afgelopen avond via RTL-gemist heeft teruggekeken.
De therapeute vertelt dat het om de opnames van een nieuw televisieprogramma gaat.
'Nee dat was eenmalig, dat programma was vreselijk en is gelukkig gestopt, daar voor in de plaats wordt nu ASTRO-TV uitgezonden.'
'Maar ze zijn nu voor de NTR op zoek naar een nieuwe Ophra Winfrey en ik ben uitgenodigd om in een proefopname als sparringpartner voor de beoogde kandidaat te dienen.'
'Ken je Sylvana Simons?'
Murk geeft toe dat hij haar indertijd wel eens in een spelshow die niets om het lijf had heeft gezien en dat hij ook een keer een aflevering van haar boekenprogramma heeft bekeken.
'Dat is toch die van de Sexquiz on the Beach en Kaft?'
'Van het laatste vond ik de titel nog wel aardig gevonden voor een programma met een presentatrice die ooit in een interview heeft toegegeven dat ze nooit boeken las en je er dus van uit kan gaan dat ze zich voornamelijk zal beperken tot het bespreken van de omslagen.'
'Maar dan heb ik toch liever het soort programma's zoals Adriaan van Dis vroeger pleegde te maken.'
Charla loopt naar de grenen kast die in de hoek van de werkruimte staat, ze pakt een DVD en overhandigt hem aan Murk.
Ze vertelt dat ze hier en daar nog heeft gevraagd of ze de cursus wel zomaar zou kunnen namaken zonder rechten te schenden of van plagiaat beschuldigd te worden en zij heeft daar positieve antwoorden op gekregen.
Volgens Murk is de kans op problemen van de kant van de uitgevers van het origineel ook wel erg klein, de producenten van de DVD zullen er niet snel achter komen dat er aan de andere kant van de wereld in een ander taalgebied een op hun cursus gestoelde remake is gemaakt.
En natuurlijk zijn er over de hele wereld therapeuten die op hetzelfde idee komen om mensen met dezelfde moeilijkheden te helpen en omdat Charla daarnaast ook van plan schijnt te zijn om voor een geheel andere opzet te kiezen is het natuurlijk nooit te bewijzen dat ze het niet zelf heeft bedacht.
Daar komt dan nog bij dat gedurende de laatste decennia miljarden mensen over de hele wereld mensen dezelfde shows van dr. Phil en Ophra Winfrey e.d. hebben kunnen bekijken en dat talloze hulpverleners daar hun oplossingen aan hebben ontleend.
De tekst op de omslag van de DVD biedt weinig informatie, er wordt slechts beschreven dat het doel van de cursus is ex-verslaafden te leren aan hun kinderen uit te leggen wat hun verslaving met hen heeft gedaan en hoe ze vaardigheden kunnen ontwikkelen waarmee de hierdoor verstoorde gezinsverhoudingen weer zouden kunnen worden hersteld.
Murk schuift de DVD in de slede van zijn laptop en plugt een oortelefoontje in om zich beter op de teksten te kunnen concentreren en te voorkomen dat hij de anderen met het geluid stoort, hij duwt een van de schelpjes in zijn oor en drukt op play.
De DVD begint met een waarschuwing van het Federal Bureau of Investigation, het onderzoeksbureau dat de federale instelling voor wetshandhaving in de Verenigde Staten vormt.
De FBI meldt dat personen die het zouden wagen de inhoud van de cursus-band op welke wijze dan ook te kopiëren zullen worden vervolgd.
Murk haalt zijn schouders op en tikt de naam van de cursus bovenaan de verse pagina van het tekstfile dat hij ondertussen geopend heeft en begint te vertalen.
The Real life Parenting skills program
Een richtsnoer van opvoedingsvaardigheden voor het echte leven
Hij slaat de waarschuwing van de misdaadbevechters van de buitenlandse grootmacht maar over en begint met de inleidende woorden van de vrouwelijke counselor.
Introductie:
Building trust
Bouwen aan vertrouwen
Mise en scène: vrouwelijke counselor op speelplaats
met spelende kinderen op de achtergrond
Counselor:
'Het vroegste stadium van de herstelperiode is een overgangstijd.'
'Je voelt je trots met wat je bereikt hebt, dat het je gelukt is om nuchter door het leven te gaan.'
'Maar er moet eerst gewerkt worden aan het repareren van de relationele banden en de belangrijkste zijn uiteraard die met onze familieleden.'
'De meeste van ons waren in de periode dat we verslaafd waren niet in staat om op de juiste manier voor onze kinderen te zorgen.'
'Als die tijd achter de rug is hebben beginnen we ons schuldig te voelen en schamen we ons voor ons vroegere gedrag.'
'Vergeet nooit dat verslaving een kwaal is waar niemand om gevraagd heeft, noch verdiend heeft.'
'Ons gedrag in de tijd dat we gebruikten was een symptoom van onze stoornis en zegt niets over hoe we werkelijk zijn of waar we voor staan.'
Murk zucht, hij vindt de tekst wel heel Amerikaans en erg pathetisch en vraagt zich af welke vorm Charla voor haar cursus heeft bedacht en hij bedenkt dat als zij met een voice-over wil gaan werken het geheel wel heel erg op een reclameboodschap van Tel Sell zal gaan lijken.
Mise en scène: vrouwelijke counselor op speelplaats
met spelende kinderen op de achtergrond
Counselor:
'Het is nooit te laat om als ouder de zorg voor onze kinderen weer op ons te nemen op een manier waarbij het onderling vertrouwen tussen ons en onze kinderen verstevigd wordt en de mate waarin ieder zich in de familie met de ander verbonden voelt weer als vanouds is.'
'We beginnen met het leggen van een goede basis voor de communicatie tussen ons en de kinderen.
'Tijdens de periode van verslaving was de aandrang om drank en drugs te gebruiken vaak zo groot dat we de behoeften van onze kinderen uit het oog verloren.'
'Dit gaf hen het gevoel dat ze buitengesloten waren en zorgde er voor dat ze uiteindelijk helemaal op hielden met het openbaren van hun gedachten en verlangens tegenover ons.'
'Als kinderen onverwacht gekwetst worden klappen ze dicht, maar wanner ze dan weer het idee krijgen dat er wordt geluisterd zullen ze zich weer voor ons openstellen.'
'Luisteren is iets dat je moet leren.'
Het snauwerige Amerikaanse Engels van de vrouw is niet makkelijk te volgen, Murk moet de DVD telkens weer een stuk terug zetten om te controleren of hij alles wel op de juiste manier heeft vertaald.
De cursus gaat verder met een rollenspel, er komt een huiskamer in beeld waar een man met een meisje op een bank zit te praten.
Scene een:
Listening to our childeren
Het luisteren naar wat er in je kind omgaat
Mise en scène: vader + dochter in huiskamer op bank
Vader: 'hoe was het op school?'
Dochter: 'gaat wel.'
Vader: 'heb je een leuke dag gehad?'
Dochter: 'jaaa!'
Vader: 'heb je huiswerk?'
Dochter:'een beetje.'
De counselor duikt weer op en zij legt uit wat er allemaal in het gesprek tussen de ouder en het kind is misgegaan en hoe het beter zou kunnen worden aangepakt.
Mise en scène: vrouwelijke counselor op speelplaats
met spelende kinderen op de achtergrond
Counselor:
'Vader probeerde een gesprek te beginnen, maar het schoot niet echt op omdat hij vragen stelde die simpelweg met ja en nee te beantwoorden waren.'
'Waarschijnlijk zal er meer succes geboekt worden als er open vragen worden gebruikt.'
'Kijk toe hoe het gesprek verloopt als we open vragen gebruiken.'
Mise en scène: vader + dochter in huiskamer op bank
Vader:'wat heb je vandaag op school gedaan?'
Dochter: 'hetzelfde als altijd.'
Vader: 'ik weet niet wat hetzelfde als altijd is, ik ben al weer een tijdje van school weet je, vertel eens hoe je dag was, wat was je eerste les?'
Dochter: 'Engels.'
Vader: 'wat vind je van de leraar?'
Dochter: 'mevrouw …. , o die is best chill.'
Vader: 'waarom is ze zo anders dan de andere leraren?'
Dochter: 'ze maakt de lessen minder vervelend door ons in verschillende groepen op te delen en met elkaar in competitie te laten gaan.'
Murk is blij dat de tweede versie van het rollenspel ook nog even kort door de counselor wordt geëvalueerd.
Mise en scène: vrouwelijke counselor op speelplaats
met spelende kinderen op de achtergrond
Counselor:
'Het lukte de vader veel beter om in gesprek te komen met zijn dochter toen hij open vragen stelde en naar haar antwoorden luisterde.'
'Als we onze kinderen laten merken dat we naar ze luisteren zullen ze over hun gevoelens beginnen te praten.'
Murk krijgt gedurende de eerste uren dat hij aan de vertaling werkt veel bewondering voor de mensen die de ondertiteling bij live uitzendingen verzorgen, het gaat hem allemaal veel te snel, hij moet constant stoppen om een stuk opnieuw af te spelen dat hij niet precies heeft kunnen verstaan.
Dat is erg omslachtig omdat hij de window van de tekstpagina waar hij zijn tekst in tikt naast de begeleidende beelden van de DVD op het kleine scherm van zijn laptop heeft staan
Dat is wel nodig om te kunnen zien in welke context het rollenspel zich afspeelt en vooral omdat hij de cursor steeds terug moet zetten naar het punt van waar hij de conversatie niet meer heeft kunnen bijhouden.
De meeste tijd gaat echter verloren doordat het kleine tijdsbalkje dat onder in het beeld slechts grofweg aangeeft tot welk moment hij gevorderd is en hij hierdoor bij het resetten steeds hele stukken waar hij de vertaalslag al van heeft gewonnen nog eens voorbij moet laten komen.
Murk moet sterk aan de film Groundhog day denken, daarin belandt de hoofdrolspeler, een weerman die de dag moet verslaan waarop een bosmarmot zijn hol verlaat en aldus de lente aankondigt nadat hij door een sneeuwstorm gedwongen wordt in het slaperige stadje te blijven overnachten in een tijdlus waardoor de dag zich talloze malen herhaald.
Het geluid van rinkelende sleutels doorbreekt de slameur, de deur tussen de hal en werkvloer gaat open en Hannah treedt binnen, Murk stopt de DVD, slaat zijn ogen op, doet zijn oortje uit en begroet zijn collega.
Er wordt opnieuw verse koffie gezet en water verhit, Charla neemt thee, Hannah drinkt koffie en vraagt Murk of hij misschien ook wat wil drinken.
Hij wil ook heel erg graag nog wat koffie, Hannah schenkt in, Charla nipt van haar thee en vraagt Murk of het wel een beetje wil lukken met de vertaling.
Murk vertelt dat het hem toch ietwat tegen valt, omdat hij er lang niet zo snel mee opschiet als hij zou wensen en dat hij de vertaling waarschijnlijk later beter kan herschrijven aangezien hij er tot nu allemaal wel zeer kromme zinnen van heeft gemaakt.
'Het klinkt allemaal erg vreemd, maar de Amerikaanse omgangsvormen zijn nu eenmaal anders dan hier, ze zijn daar een stuk formeler en preutser dan in Gedogia.'
'Misschien zou ik er beter aan doen die DVD gewoon een aantal keren te bekijken en daar wat aantekeningen bij te maken en er dan een synopsis van te schrijven die ik daarna kan uitwerken.'
Charla stelt hem gerust, ze wil de uiteindelijke tekst in haar eigen woorden gaan schrijven en zegt dat zij aan een letterlijke vertaling meer dan voldoende heeft.
Murk haalt zijn schouders op en gaat verder met vertalen, hij is door het werken aan zijn roman gewend om zijn uiterste best te doen om in goed lopende zinnen te schrijven, maar als Charla met minder tevreden is maakt het hem ook niet zoveel uit.
Scene twee
How your children feel now that you're in recovery
Wat gaat er door kinderen heen gaat nu je het herstel ter hand hebt genomen
Mise en scène: vrouwelijke counselor op speelplaats
met spelende kinderen op de achtergrond
Couselor :
'Kinderen van alle leeftijd hebben ideeën over onze verslaving en het herstellen daarvan.'
'Het is belangrijk om ze de kans te geven daarover te praten als we willen dat ze ons vertrouwen en respecteren.'
'De kans is groot dat ze rondlopen met gevoelens van woede, zich generen of verward zijn.'
'Vraag je kinderen wat hun gevoelens over de gebeurtenissen in het verleden zijn.'
'Dat kan best confronterend zijn, kinderen zien en begrijpen vaak veel meer dan je denkt.'
'Het breekt je hart als je dan hoort hoe ze geleden hebben door sommige van onze daden.'
'Maar we winnen meer door hen de kans te geven erover te praten dan door pijnlijke onderwerpen te vermeiden.'
'Dit voorkomt dat onze kinderen een emotionele last moeten torsen waar ze ook niet op zaten te wachten en verlost ons van schuldgevoel en schaamte.'
'Vraag hen naar specifieke gebeurtenissen, houd er rekening mee dat dat pijn kan doen, bied je verontschuldigingen aan en laat het van je afglijden.'
Murk vraagt zich af of het toch niet veel gemakkelijker is om een geheel nieuwe tekst voor de cursus te schrijven, maar daarvoor ontbeert het hem aan de benodigde basiskennis en het zal Charla die wel in de materie ingevoerd is uiteraard aan tijd ontbreken om het een en ander helemaal zonder dat ze daar enige leidraad bij heeft op poten te kunnen zetten.
Hij bedenkt zich dat als het aan hem zou worden overgelaten de cursus ook weinig therapeutische waarde zou hebben omdat hij er dan waarschijnlijk meer een soort fake-cursus van zou gaan maken zoals Arjan Ederveen die in de jaren '90 met Creatief met Kurk op televisie heeft gebracht.
En omdat hij zich nu eenmaal heeft voorgenomen om zich bij deze eerste werkkring waar hij zich in ruim tien jaar heeft begeven serieus op te stellen en hij de ongein die er in zijn brein opwelt maar beter voor zijn boek kan bewaren gaat hij weer door met het vertalen van het volgende rollenspel.
Mise en scène: moeder + dochter in de keuken
Moeder: 'kan ik even met je praten?'
Dochter: ' ja hoor. '
Moeder: 'weet je nog dat feestje vorig jaar waar ik toezicht hield?'
Dochter: 'waarom moeten we daar nu over praten?'
Moeder: '........
Hannah en Charla bespreken wat hen deze dag te doen staat.
Er staan vier afspraken met cliënten in de agenda.
Hannah kan zich vooralsnog bezig gaan houden met het indienen van de declaraties voor therapeutische sessies, er zijn een aantal aanvragen voor hulp en enkele verzoeken voor vervolgafspraken via de mail binnengekomen die nog moeten worden beantwoord en de reserveringen voor de Ademhalingsdag die op een zondag later die maand zal worden gehouden moeten ook nog worden bevestigd.
Charla gaat zich in de verslagen van vorige sessies verdiepen om zich voor te bereiden op de gesprekken met patiënten die ze later die dag zal moeten gaan behandelen.
Murk is inmiddels al weer een flink stuk verder gevorderd met de vertaling.
How our children feel about our illness
Hoe onze kinderen tegenover onze kwaal staan
Scene drie
Mise en scène: weer een gesprek op de keukenvloer tussen moeder + dochter
Moeder: '…....
Dan dient de volgende afleiding zich al weer aan, Hannah heeft een luide kreet geslaakt.
Murk drukt op stop, kijkt haar vragend aan en zijn collega legt uit dat ze met: 'hé daar heb je de geitenwollensokkenman' Abel Landvreugd, de therapeut die de transformational breathing bij SSS doet heeft bedoeld wiens aankomst ze zojuist door het keukenraam heeft waargenomen
Er komt een man met een wilde haardos binnen, hij ontdoet zich van zijn zware schoudertas en laat zijn scheerwollen jas op de grond onder de kapstok in de hal achter en loopt naar de huiskamerkeukenwerkplek en begroet de aanwezigen.
Murkt zegt hallo en vertaalt door.
Scene vier
Mise en scène: gesprek in tuin tussen vader + zoon + vriend
Vader:' ….....
De bel van de voordeur gaat en Hannah laat de vrouw die voor de adem-sessie met Abel komt binnen.
Nadat zij aan Murk is voorgesteld en op de vraag van Hannah of zij wellicht een kop thee of koffie wil de keuze voor een kop citroenthee heeft gemaakt wordt ze verzocht alvast naar de tweede verdieping te gaan.
Abel opent de koelkast, grijpt een pak yoghurt en een zak met een graanproduct, mengt de beide substanties met elkaar, verontschuldigd zich met volle mond voor het feit dat hij nog geen tijd heeft gehad om te ontbijten en vertrekt al kauwend met de kop thee voor zijn cliënt die Hannah hem heeft aangereikt naar boven.
Hannah en Murk drinken koffie, Charla neemt nog een kop thee en vertelt haar kersverse werkkracht dat haar iets is opgevallen aan zijn gedrag ten opzichte van de cliënte die zojuist is gearriveerd.
´Je was erg beleefd hoor, je zei haar keurig goedendag, maar je keek haar daarbij nauwelijks aan.´
Murk weet dat hij altijd een beetje verlegen is met situaties waarbij hij mensen voor het eerst ontmoet en dat hij bovendien vaak snel een eind aan plichtplegingen maakt als het hem niet echt noodzakelijk lijkt om uitgebreid contact met iemand te gaan leggen.
Het leek hem in dit geval gepast om even snel hallo te zeggen tegen iemand die niet voor hem maar voor een therapeut kwam en daarna weer verder te gaan met het werk waar hij voor was aangesteld.
Hij is zich er helemaal niet van bewust dat het zo overduidelijk zichtbaar is en dat het wellicht storend over zou kunnen komen en hij neemt zich voor om er in de toekomst op te letten.
Hannah en Charla gaan weer aan hun werk en Murk gaat door met vertalen.
Scene vijf
Mise en scène: dochter verlaat huis en wordt door moeder
(in een paars teletubbie-achtig broekpak) achterna gerend
Moeder: 'wacht eens even, hier neem je jas, het is koud buiten.'
Dochter: 'nee ik wil die jas niet!'
Moeder: 'het kan me niet schelen of je de jas wilt, je neemt hem maar mee!
Dochter: '…......
Murk kan even niet op het juiste Nederlandstalige woord voor painfull komen, pijnvol klinkt hem wel erg merkwaardig in de oren en hij besluit om een vertaal-website te raadplegen en komt er achter dat het woord waarnaar hij op zoek was natuurlijk gewoon pijnlijk moet zijn.
Hannah en Charla zijn gestopt met werken om te gaan lunchen, ze maken pompoensoep klaar en beginnen daar op luidruchtige wijze een klein dozijn rijstcrackers bij te verorberen.
Murk bedankt voor het aanbod om mee te eten en loopt naar de hal om de meegebrachte boterhammen die hij die ochtend vroeg heeft gesmeerd uit zijn rugzak te pakken.
Na de lunch opent Hannah de deur naar de tuin en steekt een sigaretje op.
Hoewel hij als hij thuis aan het schrijven is toch de ene sigaret met de ander aan steekt is het Murk gelukt de hele morgen niet aan de inname van nicotine te denken.
Hij deelt mee dat hij ook wel de behoefte heeft om te roken maar er van uit was gegaan dat er bij SSS een niet-roken-regime zou heersen omdat ze daar ook mensen van hun rookverslaving proberen af te helpen.
Murk loopt naar de hal om zijn aansteker en peuken te pakken en staat op het punt om zich bij Hannah in de tuin te gaan voegen.
Charla glimlacht.
'Je mag hier gewoon net zo vaak rookpauzes nemen als je wilt hoor!'
Hannah en Murk zijn uitgerookt en gaan weer naar binnen.
Murk overweegt nog even of hij Hannah zal vragen of zij er ook zo van heeft genoten, maar voordat hij zijn gedachten in woorden heeft kunnen omzetten heeft Charla een verzoek.
'Er is nog iets dat ik je zou willen vragen, heb je misschien zin om een rol te spelen in de DVD die ik ga maken?'
'Het wordt een low-budget productie, dus daarom wil ik gebruik gaan maken van vrienden en kennissen om de rol van cliënten te spelen.'
Murk denkt dat hij er niet al te veel voor voelt maar zegt dat hij er nog over na zal denken.
De deurbel kondigt de komst van de volgende cliënt aan, ze krijgt thee aangeboden, Charla neemt zelf ook en vertrekt met haar naar de eerste verdieping.
Murk gaat weer aan het werk.
Scene zes
Mise en scène: dochter hangt op de bank in de huiskamer,
ma komt binnen en gaat op een stoel naast haar zitten.
Moeder: ' …....(naam dochter), liefje kan je me vertellen waarom je die jas niet wilt dragen.'
Dochter: 'hij is lelijk, ik haat hem!'
Moeder: 'schatje ik heb hem vorig jaar pas gekocht en hij past je nog steeds.'
Dochter:' ik wil een nieuwe.'
Moeder: 'liefje dat kunnen we ons niet veroorloven (ze heeft waarschijnlijk het gehele kleding-budget van haar gezin al aan teletubbie-outfits voor zichzelf uitgegeven) en deze past nog steeds.
Er klinkt een hoge langgerekte gil door het huis.
Murk kijkt Hannah aan, zij vertelt hem lachend dat het geluid ongetwijfeld van de cliënte van Abel afkomstig zal zijn en dat dit rumoer onderdeel uitmaakt van de gebruikelijke bijkomende symptomen van de adem-sessie.
Nadat Murk een tijdje ongestoord heeft kunnen vertalen komen Abel en zijn cliënte weer naar beneden.
Ze heeft een rood hoofd en vertelt dat zij veel aan de behandeling heeft gehad en zich een geheel nieuw mens voelt.
Hannah vraagt de vrouw of ze nog een nieuwe afspraak wil maken.
Dat wil ze en vervolgens worden er enkele voorstellen voor tijden gedaan waarop er nog wat gaten in de agenda van SSS staan om een dagdeel te prikken waarop zij wellicht ook zou kunnen.
Abel weet niet of hij die dag wel beschikbaar is omdat hij zijn agenda is vergeten.
Hij belooft het thuis na te kijken en Hannah daarvan op de hoogte te stellen zodat zij de cliënte een bevestiging kan mailen.
De vrouw vertrekt en Murk maakt een opmerking over de aparte geluiden die eerder van boven tot hen zijn gekomen.
'Het klonk bijna als een orgasme, de buren zullen wel denken.'
Abel gooit zijn hoofd in zijn nek en produceert een luide lach.
Hannah schatert mee en herinnert Abel aan zijn afspraken voor de rest van de week.
Abel kan niet op woensdag.
'Dan heb ik zangles.'
Hannah zucht en belooft de cliënten die voor die dag bij hem gepland staan te berichten dat hun sessie geen doorgang kan vinden en hem zal bellen over nieuwe afspraken zodra ze daar contact met hen over heeft gehad.
Abel hijst zich weer in zijn van schapen geschoren jas, schoudert zijn tas en vertrekt.
Charla komt met haar cliënte naar beneden en maakt een afspraak voor een nieuw gesprek.
Hannah stelt Charla op de hoogte van de misvattingen over de sessies die Abel later die week zou hebben.
Charla kijkt verbaasd.
'Wie heeft die afspraken dan in vredesnaam gemaakt?'
Hannah is verontwaardigd.
'Jij, ik was vorige week vrij!'
Hannah vertrekt om haar zoontje van school te halen en naar haar moeder te brengen die ' s avonds op hem zal passen terwijl zij met Charla naar de televisiestudio gaat.
De bel gaat, Charla laat een vrouw binnen, Murk wordt voorgesteld, de cliënte krijgt thee en mag alvast op de tweede etage plaats gaan nemen.
Voordat Charla naar boven vertrekt vraagt ze Murk of hij de telefoon zou willen beantwoorden terwijl zij in sessie is en de cliënte voor haar volgende gesprek komt alvast binnen te laten en thee of koffie aan te bieden.
'En zeg dan maar dat ik nog even bezig ben en ze alvast naar de eerste etage mag.'
Murk hoort de instructies aan en zegt dat het hem wel zal lukken deze uit te voeren.
Hij legt de GSM binnen handbereik en wil net verder gaan met de vertaling als het ding luid kabaal begint te produceren.
Murk slaagt er niet in de mobiel te bedienen met de aanwijzingen die hij zojuist heeft gekregen, hij drukt op het knopje dat Charla hem heeft aangewezen en roept een paar keer hallo maar er komt geen antwoord.
Hij haalt zijn schouders op, stelt de DVD-speler weer in werking en vertaalt twee zinnen.
Het mobieltje begint opnieuw lawaai te maken, deze keer blijkt het een sms-boodschap te zijn.
Hij staat op, opent de deur naar de tuin, neemt een sigaret en inhaleert diep.
Charla en haar sessie-klant komen naar beneden en er wordt een nieuwe afspraak genoteerd.
Bij het afscheid vraagt de cliënte Charla of zij nog een geschikte therapeut kent waar een jongen die teveel blowt bij terecht kan.
'Is die kliniek van Keith Bakker misschien iets voor hem ???'
Charla antwoordt dat de jongeman dan wel erg rijk moet zijn omdat de tarieven daar erg hoog zijn.
'Maar je kan hem ook naar mij toe sturen.'
De vrouw toont haar verbazing.
'U doet toch alleen vrouwen?'
Charla lacht en helpt het misverstand uit de wereld.
'Nee hoor, nu ook mannen, dat staat nog wel in de brochure, maar op mijn website is het al wel aangepast.'
De vrouw wordt naar de voordeur begeleid, Charla neemt thee en vertelt dat ze tienduizend exemplaren van de folder heeft laten printen.
'Zodra die op zijn, moet jij maar een tekst voor een nieuwe schrijven.'
Murk meldt dat het opnemen van de telefoon toch niet geheel naar tevredenheid is verlopen.
'Ik speelde het niet klaar om met de beller in gesprek te geraken en even later is er ook nog een kort dienstboodschapje binnengekomen.'
Charla haalt haar schouders op, pakt de telefoon en leest het sms-je, ze zegt dat het niet zoveel uitmaakt en dat zij hem later nog wel eens precies zal uitleggen hoe het apparaat werkt.
Het berichtje is afkomstig van de klant waarmee ze nog een afspraak heeft.
Ze neemt akte van de verlating die de schrijfster als reden heeft opgegeven en neemt contact met haar op.
'Ja het is nu eenmaal zo dat er rond dit tijdstip altijd files op de rondweg staan, dan zie ik je zo wel verschijnen.'
Hannah is weer terug, ze zet thee voor zichzelf en Charla en vraagt of Murk ook wat wil drinken, hij heeft meer dan genoeg van de koffie en kiest nu ook voor thee.
Charla pleegt nog een paar telefoontjes, het laatste, met een kliniek om de opname van een cliënt te regelen wordt op een dusdanig luide toon gevoerd dat Murk en Hannah kunnen meegenieten.
Het gesprek handelt over een seksverslaving, als Charla de persoonsgegevens van de man met een driedubbele naam doorgeeft en daar aan toevoegt dat het inderdaad een hele mond vol is schiet de thee Murk in het verkeerde keelgat.
De combinatie van de uitdrukking 'een hele mond vol' en seksverslaafd is hem te veel en hij vraagt zich af of het aan hem ligt dat hij aan orale seks moet denken, maar als hij opzij kijkt ziet hij aan het lachende gezicht van Hannah dat zij dezelfde associatie moet hebben gehad.
De cliënt arriveert, ze krijgt thee en wordt door Charla mee naar boven gevoerd.
De rest van de middag komt er nog maar weinig van vertalen.
Murk en Hannah praten over de ervaringen die zij gedurende de tijd dat zij bij SSS werkt heeft opgedaan.
De tijd die hieraan wordt besteed lijkt Murk een investering in de toekomst.
Een goede samenwerking onder collega's is een pre en de kennis die hij hierbij opdoet zal hij kunnen gebruiken om zijn werk beter te verrichten als hij op dagen dat Hannah niet aanwezig is haar taken zal moeten overnemen.
Hannah vertelt dat zij de eerste tijd ook veel moeite heeft gehad met het beantwoorden van de telefoon.
Charla komt weer naar beneden, nadat ze haar klant heeft uitgelaten komt ze de werkruimte binnen en neemt thee.
Ze is erg verbaasd dat Murk nog niet is vertrokken, hij vertelt dat hij eigenlijk niet precies wist tot hoe laat hij zou moeten blijven.
'Er was bij het sollicitatiegesprek alleen afgesproken hoeveel uur ik per week zou gaan werken en op welke dagen, maar niet hoe die tijden per werkdag verdeeld zouden worden.'
'En ik wilde niet zomaar de deur uit lopen zonder dat ik dat met je had besproken.'
Charla haalt haar schouders op en doet een voorstel.
'Nou je werkt twintig uur per week, dus ik zou zeggen twee dagen van zeven en een van zes.'
Als snel zijn Murk en Charla het erover eens dat hij dan op vrijdag een uur minder zal werken en nu naar huis kan.
Murk raapt zijn spullen bij elkaar en begint alles in zijn rugzak te proppen, als hij op het punt staat zijn laptop uit te zetten reikt Charla hem een USB-stick aan.
'O ja zou je hier de vertaling voor zover je bent gevorderd op kunnen zetten, dan kan ik die vanavond nog even doorlezen.'
Nadat Murk het tekst-file naar het insteekgeheugen heeft gekopieerd wenst hij Charla en Hannah nog heel veel succes bij de proefopname van de televisieshow en loopt naar de deur.
'Nou tot woensdag dan maar!'
Hannah verbetert hem lachend.
'Wat mij betreft tot vrijdag hoor, ik werk maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag, op woensdag ben ik vrij.'
Murk trekt zijn jas aan en loopt naar de deur.
'Nou jij tot vrijdag dan.'
dinsdag 24 januari 2012
Fragment Seizoensgebonden Lentebal hst 9
Na het eten gaat Murk voor de televisie zitten, halverwege de avond wordt het reguliere programma plotsklaps onderbroken.
Er doemt eerst een omroeper op die aandacht voor een belangrijke mededeling van de minister-president vraagt en dan verschijnt Balkenende zelf op het scherm met de aankondiging dat hare majesteit koningin Beatrix een belangrijke boodschap voor het volk heeft en dat hij daarna ook nog iets te vertellen heeft.
Vervolgens is het de beurt aan Beatrix, het valt Murk op dat de koningin er nog vermoeider uitziet dan toen ze op de avond van de Koninginnedag die verstoord werd door een idioot die zich nadat hij een aantal mensen met zijn auto te hebben overreden in een gedenknaald boorde vertelde hoe aangedaan ze was door de vreselijke gebeurtenissen bij het defilé.
Beatrix deelt het volk mee dat de laatste jaren haar zeer zwaar zijn gevallen, ze memoreert het overlijden van haar echtgenoot en ouders en komt kort terug op de dood van een aantal van haar onderdanen op de zo feestelijk begonnen dag in Apeldoorn.
Daarna volgt er een diepe zucht en verschijnt er een voorzichtige glimlach op haar gezicht en komt zij met een plechtige aankondiging.
'In deze tijden van economische terugslag en toenemende tegenstellingen tussen de diverse bevolkingsgroepen waaruit ons volk bestaat is er behoefte aan iemand die in staat is antwoord te geven op de uitdagingen die voor ons liggen, een persoon die het symbool van een sterke natie kan vormen en een rustpunt in een solidaire samenleving is en krachtdadig leiding aan bestuurlijke en sociale vernieuwing kan geven.'
'Gedurende de laatste decennia heb ik mij met veel voldoening van deze taak gekweten en ik vind dat thans het moment is gekomen deze over te dragen op de volgende generatie.'
'Vervuld van de hoop en vertrouwen dat de verbondenheid tussen alle mensen die in ons land leven ook in deze eeuw en onder een nieuwe koning gewaarborgd zal zijn heb ik besloten om zodra de formatie van een nieuw kabinet voltooid is afstand van het koningschap te doen ten gunste van mijn oudste zoon Willem-Alexander.'
'Ik leef in de overtuiging dat mijn oudste zoon terdege is voorbereid om de zware opdracht die voor hem in het verschiet ligt plichtsgetrouw zal vervullen en er naar zal streven het land te dienen door ook veel aandacht en respect voor het meest kwetsbare deel van zijn onderdanen tentoon te spreiden en vraag u daarom allen hem ook dezelfde steun en vertrouwen te willen schenken die ik tijdens mijn regeringsperiode heb mogen ondervinden.'
De koningin spreekt haar dank aan God uit voor de zegen die in de jaren dat zij regeerde op haar werk heeft gerust en verdwijnt uit beeld om weer plaats te maken voor premier Balkenende die in een kort statement zijn gevoelens over de komende abdicatie weergeeft.
'Op dit gedenkwaardige moment in de geschiedenis van Gedogia rest mij niets anders dan mijn waardering uit te spreken voor de manier waarop koningin Beatrix invulling heeft gegeven aan de rol die haar door de constitutie is toebedeeld.'
'Ik heb altijd in een erg prettige sfeer met hare majesteit samengewerkt en ik verheug mij er buitengewoon op dit in de komende tijd ook met onze nieuwe koning te mogen doen.'
Daarna wijdt de demissionaire premier nog enige woorden aan de wijzigende status van de aftredende en toekomstige monarch.
'De kroonprins heeft kenbaar gemaakt dat hij er prijs op stelt om na aanvaarding van zijn nieuwe functie als koning Willem vier door het leven te gaan.'
'De koningin zal na haar terugtreden weer de titel van prinses aannemen en heeft de wens uitgesproken om haar levenseinde in alle rust aan haar hobby's te gaan besteden.'
Balkenende spreekt de hoop uit dat de koningin nog tot in lengte van dagen in staat zal zijn om paard te rijden en zich op creatieve wijze te uiten en hij doet de plechtige belofte dat de regering haar initiatieven om jonge kunstenaars te stimuleren zal steunen en wenst haar en de rest van het volk een prettige levensavond.
Daarna wordt er een ingelaste uitzending van de gezamenlijke omroepen uitgezonden.
De oud-premiers Kok en Lubbers worden bevraagd over de tijd die zij onder Beatrix hebben gediend en vervolgens mogen zij hun opinie geven over de mogelijke wijzigingen in de samenwerking tussen vorst en staat.
De ex-bewindslieden zijn het erover eens dat de koningin het fantastisch heeft gedaan, dat de samenwerking met de nieuwe koning ook best goed zal verlopen en er hooguit enkele kleine veranderingen zullen worden doorgevoerd.
Lubbers vraagt zich nog wel af of het de koningin zal lukken zich afzijdig te houden als er een nationale crisis ontstaat en de nieuwe koning de problemen volgens haar niet goed oplost.
'Hij wordt de eerste man in de geschiedenis van ons koninkrijk die een vrouw opvolgt en dan nog wel een die tijdens haar bewind een behoorlijke stempel op de politiek heeft gedrukt.'
'Willem III had al moeite genoeg om in de voetsporen van zijn vader die de held van Waterloo was te treden.'
Het gesprek wordt beëindigt en er wordt een filmpje ingestart waarin het leven van Beatrix van haar geboorte tot heden in vogelvlucht voorbij komt.
De meeste opnamen zijn al heel vaak te zien geweest.
De eerste stapjes van baby Bea, haar eerste ambt, het burgemeesterschap van Madurodam, de rondleiding door de rosse buurt van Louloenen aan den Doolaard door majoor Bosshardt van het Leger des Heils, de verloving en het huwelijk met prins Claus inclusief de door opstandige jeugdigen gegooide rookbom, de cabaretier Paul van Vliet die de prinses en haar aanstaande man een jas aanbiedt die nog vermaakt kan worden tot jasjes voor hun eventuele nageslacht, kunstenaar Wim T. Schippers die gaten in de tuin van kasteel Drakensteyn waar het prinselijke paar indertijd woonde graaft, de eed bij haar troonsbestijging, de spontane kus die zij op een markt van een onderdaan kreeg en de beelden van de begrafenissen van haar man en ouders passeren de revue.
Het is ongetwijfeld een filmpje dat al tijden klaar lag voor het geval de majesteit zou aftreden of vroegtijdig komt te overlijden.
De gedachten van Murk dwalen al snel af, via Willem-Alexander die ooit gezegd heeft dat hij in zijn oma een goed voorbeeld zag en de manier waarop hij zijn toekomstige koningschap inhoud zou willen geven belandt hij bij de voormalige vorstin Juliana.
Gerard cox vertolkte eertijds een lief liedje over de ouder wordende koningin en kreeg daar toen een proces-verbaal voor wegens opzettelijke belediging de Koning of de Koningin aangedaan, terwijl hij toch alleen maar zong dat hij als aanhanger van de linkse Provo-beweging weliswaar tegen de erfopvolging was, maar Juliana immer erg aandoenlijk vond omdat ze zo op zijn ouwe moeder leek.
Juliana was natuurlijk ook gewoon een lief mens, bij haar troonsafstand had ze graag gezien dat alle gevangenen gratie zouden krijgen, maar daar stak het toenmalige kabinet uiteraard een stokje voor.
Onlangs bleek uit de biografie die drie onderzoekers van het Centrum voor Parlementaire Geschiedenis van een gerenommeerde universiteit over premier van Agt schreven dat deze in die tijd sterk twijfelde aan haar geestesgesteldheid en dat hij gezegd zou hebben dat hij zich afvroeg of hare majesteit de beslissing om af te treden wel zelfstandig kon nemen.
Misschien was zij toen inderdaad al een beetje aan het dementeren, maar ze had zich lang genoeg voor het land ingezet en had op grond hiervan volgens Murk wel iets meer respect van een zittende minister-president mogen verwachten.
Uiteindelijk kwam de koningin met het voorstel om alle gedetineerden dan maar een slagroomtaart te geven en dat idee werd wel goedgekeurd door de regering.
Het gerucht gaat dat vice-premier Hans Wiegel bij deze gelegenheid zeer gevat reageerde met de woorden: 'Majesteit, dat lijkt me een uitstekend idee en dan spuiten we op elk van die taarten met slagroom nog vele jaren!'
Murk denkt smuiklachend terug aan een bericht dat hij die ochtend las over een drieëntachtigjarige man uit Oldenzaal die zojuist tot doctor in de Duitse letteren aan de universiteit van Osnabrück gepromoveerd was en had meegedeeld dat hij een grote toekomst voor zich zag.
Volgens de promovendus waren er bij Beatrix ook nog geen tekenen dat haar verstandelijke vermogens aan het afnemen zijn en kon ook zij de rest van haar leven aan veel andere nuttige werkzaamheden besteden.
Daar kan Murk het wel mee eens zijn.
'Dat blijkt dan ook wel uit het feit dat ze op tijd heeft ingezien dat het goed is om niet te lang op dezelfde stoel te blijven zitten als je zeker weet dat er een zeer capabele opvolger klaar staat en omdat onze geliefde vorstin nog steeds uitstekend in staat is zelf een geweldige speech te schrijven en dat niet aan de een of andere ghostwriter over laat.'
Er doemt eerst een omroeper op die aandacht voor een belangrijke mededeling van de minister-president vraagt en dan verschijnt Balkenende zelf op het scherm met de aankondiging dat hare majesteit koningin Beatrix een belangrijke boodschap voor het volk heeft en dat hij daarna ook nog iets te vertellen heeft.
Vervolgens is het de beurt aan Beatrix, het valt Murk op dat de koningin er nog vermoeider uitziet dan toen ze op de avond van de Koninginnedag die verstoord werd door een idioot die zich nadat hij een aantal mensen met zijn auto te hebben overreden in een gedenknaald boorde vertelde hoe aangedaan ze was door de vreselijke gebeurtenissen bij het defilé.
Beatrix deelt het volk mee dat de laatste jaren haar zeer zwaar zijn gevallen, ze memoreert het overlijden van haar echtgenoot en ouders en komt kort terug op de dood van een aantal van haar onderdanen op de zo feestelijk begonnen dag in Apeldoorn.
Daarna volgt er een diepe zucht en verschijnt er een voorzichtige glimlach op haar gezicht en komt zij met een plechtige aankondiging.
'In deze tijden van economische terugslag en toenemende tegenstellingen tussen de diverse bevolkingsgroepen waaruit ons volk bestaat is er behoefte aan iemand die in staat is antwoord te geven op de uitdagingen die voor ons liggen, een persoon die het symbool van een sterke natie kan vormen en een rustpunt in een solidaire samenleving is en krachtdadig leiding aan bestuurlijke en sociale vernieuwing kan geven.'
'Gedurende de laatste decennia heb ik mij met veel voldoening van deze taak gekweten en ik vind dat thans het moment is gekomen deze over te dragen op de volgende generatie.'
'Vervuld van de hoop en vertrouwen dat de verbondenheid tussen alle mensen die in ons land leven ook in deze eeuw en onder een nieuwe koning gewaarborgd zal zijn heb ik besloten om zodra de formatie van een nieuw kabinet voltooid is afstand van het koningschap te doen ten gunste van mijn oudste zoon Willem-Alexander.'
'Ik leef in de overtuiging dat mijn oudste zoon terdege is voorbereid om de zware opdracht die voor hem in het verschiet ligt plichtsgetrouw zal vervullen en er naar zal streven het land te dienen door ook veel aandacht en respect voor het meest kwetsbare deel van zijn onderdanen tentoon te spreiden en vraag u daarom allen hem ook dezelfde steun en vertrouwen te willen schenken die ik tijdens mijn regeringsperiode heb mogen ondervinden.'
De koningin spreekt haar dank aan God uit voor de zegen die in de jaren dat zij regeerde op haar werk heeft gerust en verdwijnt uit beeld om weer plaats te maken voor premier Balkenende die in een kort statement zijn gevoelens over de komende abdicatie weergeeft.
'Op dit gedenkwaardige moment in de geschiedenis van Gedogia rest mij niets anders dan mijn waardering uit te spreken voor de manier waarop koningin Beatrix invulling heeft gegeven aan de rol die haar door de constitutie is toebedeeld.'
'Ik heb altijd in een erg prettige sfeer met hare majesteit samengewerkt en ik verheug mij er buitengewoon op dit in de komende tijd ook met onze nieuwe koning te mogen doen.'
Daarna wijdt de demissionaire premier nog enige woorden aan de wijzigende status van de aftredende en toekomstige monarch.
'De kroonprins heeft kenbaar gemaakt dat hij er prijs op stelt om na aanvaarding van zijn nieuwe functie als koning Willem vier door het leven te gaan.'
'De koningin zal na haar terugtreden weer de titel van prinses aannemen en heeft de wens uitgesproken om haar levenseinde in alle rust aan haar hobby's te gaan besteden.'
Balkenende spreekt de hoop uit dat de koningin nog tot in lengte van dagen in staat zal zijn om paard te rijden en zich op creatieve wijze te uiten en hij doet de plechtige belofte dat de regering haar initiatieven om jonge kunstenaars te stimuleren zal steunen en wenst haar en de rest van het volk een prettige levensavond.
Daarna wordt er een ingelaste uitzending van de gezamenlijke omroepen uitgezonden.
De oud-premiers Kok en Lubbers worden bevraagd over de tijd die zij onder Beatrix hebben gediend en vervolgens mogen zij hun opinie geven over de mogelijke wijzigingen in de samenwerking tussen vorst en staat.
De ex-bewindslieden zijn het erover eens dat de koningin het fantastisch heeft gedaan, dat de samenwerking met de nieuwe koning ook best goed zal verlopen en er hooguit enkele kleine veranderingen zullen worden doorgevoerd.
Lubbers vraagt zich nog wel af of het de koningin zal lukken zich afzijdig te houden als er een nationale crisis ontstaat en de nieuwe koning de problemen volgens haar niet goed oplost.
'Hij wordt de eerste man in de geschiedenis van ons koninkrijk die een vrouw opvolgt en dan nog wel een die tijdens haar bewind een behoorlijke stempel op de politiek heeft gedrukt.'
'Willem III had al moeite genoeg om in de voetsporen van zijn vader die de held van Waterloo was te treden.'
Het gesprek wordt beëindigt en er wordt een filmpje ingestart waarin het leven van Beatrix van haar geboorte tot heden in vogelvlucht voorbij komt.
De meeste opnamen zijn al heel vaak te zien geweest.
De eerste stapjes van baby Bea, haar eerste ambt, het burgemeesterschap van Madurodam, de rondleiding door de rosse buurt van Louloenen aan den Doolaard door majoor Bosshardt van het Leger des Heils, de verloving en het huwelijk met prins Claus inclusief de door opstandige jeugdigen gegooide rookbom, de cabaretier Paul van Vliet die de prinses en haar aanstaande man een jas aanbiedt die nog vermaakt kan worden tot jasjes voor hun eventuele nageslacht, kunstenaar Wim T. Schippers die gaten in de tuin van kasteel Drakensteyn waar het prinselijke paar indertijd woonde graaft, de eed bij haar troonsbestijging, de spontane kus die zij op een markt van een onderdaan kreeg en de beelden van de begrafenissen van haar man en ouders passeren de revue.
Het is ongetwijfeld een filmpje dat al tijden klaar lag voor het geval de majesteit zou aftreden of vroegtijdig komt te overlijden.
De gedachten van Murk dwalen al snel af, via Willem-Alexander die ooit gezegd heeft dat hij in zijn oma een goed voorbeeld zag en de manier waarop hij zijn toekomstige koningschap inhoud zou willen geven belandt hij bij de voormalige vorstin Juliana.
Gerard cox vertolkte eertijds een lief liedje over de ouder wordende koningin en kreeg daar toen een proces-verbaal voor wegens opzettelijke belediging de Koning of de Koningin aangedaan, terwijl hij toch alleen maar zong dat hij als aanhanger van de linkse Provo-beweging weliswaar tegen de erfopvolging was, maar Juliana immer erg aandoenlijk vond omdat ze zo op zijn ouwe moeder leek.
Juliana was natuurlijk ook gewoon een lief mens, bij haar troonsafstand had ze graag gezien dat alle gevangenen gratie zouden krijgen, maar daar stak het toenmalige kabinet uiteraard een stokje voor.
Onlangs bleek uit de biografie die drie onderzoekers van het Centrum voor Parlementaire Geschiedenis van een gerenommeerde universiteit over premier van Agt schreven dat deze in die tijd sterk twijfelde aan haar geestesgesteldheid en dat hij gezegd zou hebben dat hij zich afvroeg of hare majesteit de beslissing om af te treden wel zelfstandig kon nemen.
Misschien was zij toen inderdaad al een beetje aan het dementeren, maar ze had zich lang genoeg voor het land ingezet en had op grond hiervan volgens Murk wel iets meer respect van een zittende minister-president mogen verwachten.
Uiteindelijk kwam de koningin met het voorstel om alle gedetineerden dan maar een slagroomtaart te geven en dat idee werd wel goedgekeurd door de regering.
Het gerucht gaat dat vice-premier Hans Wiegel bij deze gelegenheid zeer gevat reageerde met de woorden: 'Majesteit, dat lijkt me een uitstekend idee en dan spuiten we op elk van die taarten met slagroom nog vele jaren!'
Murk denkt smuiklachend terug aan een bericht dat hij die ochtend las over een drieëntachtigjarige man uit Oldenzaal die zojuist tot doctor in de Duitse letteren aan de universiteit van Osnabrück gepromoveerd was en had meegedeeld dat hij een grote toekomst voor zich zag.
Volgens de promovendus waren er bij Beatrix ook nog geen tekenen dat haar verstandelijke vermogens aan het afnemen zijn en kon ook zij de rest van haar leven aan veel andere nuttige werkzaamheden besteden.
Daar kan Murk het wel mee eens zijn.
'Dat blijkt dan ook wel uit het feit dat ze op tijd heeft ingezien dat het goed is om niet te lang op dezelfde stoel te blijven zitten als je zeker weet dat er een zeer capabele opvolger klaar staat en omdat onze geliefde vorstin nog steeds uitstekend in staat is zelf een geweldige speech te schrijven en dat niet aan de een of andere ghostwriter over laat.'
maandag 23 januari 2012
Fragment Seizoensgebonden Winterverleiding hst 11 II
Bij het passeren van het MaartenhetHartaquarium op de AlbertHelmanlaan ziet Murk een lange rij voor de DickHellenius zooölogische tuin staan.
Als hij navraag doet, vertelt een van de wachtenden dat ze zijn gekomen om een jonge Blauwbilgorgel te kunnen bewonderen.
De Blauwbilgorgel is verwant met het kokootje, de jenk, de goudopsneevink, de pommeldoris en de schommerhannep.
Het is voor het eerst dat er een exemplaar van deze diersoort in gevangenschap is geboren.
Bij de Botanische tuin op het FrederikvanEedenplantsoen trekt Murk nog maar eens een biertje open.
Terwijl hij het naar binnen slaat realiseert hij zich hoe enorm de veerkracht van de natuur is.
Vroeger trokken veel dieren uit de stad weg, maar tegenwoordig staan er brutale reigers bij haringkarren te wachten tot hun iets wordt toegeworpen en vormen zelfs de meest exotische dieren een urbane plaag.
In Chinatown wordt het nieuwe jaar gevierd, het Chinese jaar 4706.
Het jaar van de os begint pas aan het eind van de maand, maar de Aziaten in Gedogia hebben zich aan de Westerse tijdrekening aangepast en zorgen nu reeds voor een leuke toeristische attractie.
Als Murk door de LuluWangstraat loopt wordt hij bijna omver gelopen door een lange dansende draak, tegelijk wordt er een grote hoeveelheid vuurwerk tot ontploffing gebracht.
‘Raban! Raban! Raban!, ‘echoën de knallen tegen de gevels, er daalt een regen as op de straat neer. Murk deinst achteruit om te voorkomen dat er brandende papiersnippers in zijn blik bier belanden.
Hij botst tegen iemand op, als hij zich omdraait om zich te verontschuldigen kijkt hij in het lachende gezicht van Karel, eveneens met een blikje in zijn hand.
Nadat zij de door de etiquette voorgeschreven heilwensen die aan het begin van het jaar gebruikelijk zijn hebben uitgewisseld besluiten ze samen op te lopen.
Karel vertelt hoe hij in de nacht van Oud en Nieuw bijna is opgepakt voor wildplassen.
‘Ik had de hele nacht doorgehaald en stond stil te wateren tegen een boom op de Vondelgracht, ik stond diep in gedachten naar de grond te staren en zag toen ineens twee agenten op ons bankje zitten.'
‘Ik ben maar snel doorgelopen, ze kwamen gelukkig niet achter me aan.'
Murk kijkt Karel aan en bedenkt zich dat de evolutie niet in alle gevallen tot vooruitgang hoeft te leiden.
Bij Karel lijkt er als hij te veel gedronken heeft soms zelfs sprake van devolutie te zijn.
Dan staat hij dikwijls op zijn achterste benen, maar Murk heeft hem ook menigmaal met zijn knokkels over de grond zien schuren.
Karel draagt ook niet voor niets vaak een T-shirt van de funkrockgroep Fishbone met het opschrift 'give a monkey a brain and he’ll swear he’s the center of the universe.'
Karel heeft het koud en deelt mee dat hij een eind aan het gesprek wil maken en naar huis zal gaan.
‘Heb jij het niet koud dan?‘
Murk meldt dat hij het niet snel koud heeft.
‘Het is pas koud als de ijsberen naar het zuiden vliegen.'
‘In de winter van 1963 heb ik trouwens nog drie maanden ingevroren gezeten.'
‘Weliswaar in de baarmoeder, maar toch.'
Karel lacht zich warm en neemt afscheid.
Murk loopt in de richting van de pont, ook op weg naar huis.
vrijdag 20 januari 2012
Grote verrassingen
Het eerste verhaal dat ik ooit -ruim drie jaar geleden- heb geschreven.
Ik vind het, met de kennis van nu, tenenkrommend slecht.
Maar zal het nooit herschrijven.
Het herinnert me eraan hoe ik ooit begon en maakt dat ik blijf beseffen hoe je door oefening kunst kan baren.
Daarnaast is er ook nog een prozaïscher reden.
Ik wil geen ruzie met de vrouw die wellicht de liefste reactie die ik ooit op een van mijn schrijfsels heb ontvangen krijgen.
@marjoleinjupijn:
Man... wil je hier alsjeblieft... nooit, maar dan ook nooit, een letter of woord aan veranderen !!! Het is helemaal goed :)))Als de oudere heer Bekker op de ochtend van de 31e juli wakker wordt, realiseert hij zich eerst helemaal niet dat hij deze dag 45 is geworden, zo ontzettend jarig had hij zich de vorige dag al gevoeld.
Zijn gedachten gaan terug naar de dag van gisteren, de verrassendste verjaardag dag sinds de dag dat hij het geboortekanaal mocht verlaten.
Die dag reist de heer Bekker naar Laren, op uitnodiging van zijn zus: ‘kom om 3 uur langs, we hebben een verrassing voor je’!
Als hij een tijdje bij zijn zus Fieneke, zwager Ronald, neef Ruud en nicht Nadine heeft doorgebracht vraagt Fieneke wanneer hij voor het laatst gefietst heeft en geeft hem een fietssleutel :’kom op we gaan een eindje fietsen’.
Ruud, Nadine, Fieneke en de heer Bekker stappen op de fietsen, Ronald volgt met de auto, als de materiaal- c.q. bezemwagen voor het geval dat een van de fietsen of de heer Bekker in elkaar mocht storten.
Na een tijdje arriveren de fietsers bij een uitspanning op de hei, Nadine en Ruud gaan schommelen, Fieneke en haar broer instaleren zich op het terras met glazen bier.
Zij zijn zo in gesprek dat ze niet zien dat Ruud zo hoog schommelt dat hij met zijn voet een
wespennest van een boomtak schopt, het terras is meteen vergeven van de wespen, de hoogste tijd om af te rekenen en verder te fietsen.
Nadine wil graag in haar eigen tempo fietsen, ze fietst voorop, ze is een snel bewegende rode vlek die bij de net daarvoor nog lodderig tussen hun pony’s kijkende oerossen op de hei een stampede veroorzaakt.
Het viertal legt hierdoor het stuk hei tot het volgende wildrooster in recordtempo af.
Daar zaten 4 Soedanese vluchtelingen een heideschaap te roosteren, ze hadden waarschijnlijk op de inburgeringscursus de woorden “wild”, “schaap” en “rooster” wel geleerd, maar niet begrepen dat een wildrooster niet het Nederlandse woord voor barbecue is.
Een eind verder leid een paddestoel tot enige verwarring, de weg naar Lage vuursche staat in 2 richtingen aangegeven, plotseling duikt er een forse kale kabouter uit het bos op.
‘U hoeft niet te schrikken hoor’ roept de kale kabouter ‘ik ben hier alleen om de weg te wijzen’
Fieneke legt uit dat ze op weg is naar Lage vuren en vraagt welke weg ze moet kiezen.
‘Dat is heel eenvoudig’ zegt de kabouter, ‘u kunt hier rechts en later links gaan, maar het is ook mogelijk om eerst links aan te houden en vervolgens naar rechts af te slaan’.
‘Het heet niet voor niets Lage vuursche, alle wegen hier lopen schuin af naar beneden, u belandt vanzelf op de plaats van bestemming zoals water naar een doucheputje loopt’ gaat
de kabouter verder.
‘We weten genoeg’ roept Fieneke. De kabouter salueert nichterig:‘at your service’
Uiteindelijk bereikt het bezwete viertal het dorp Lage vuursche en ploft neer op het terras van het pannenkoekenhuis jagersrust, er worden pannenkoeken en verfrissingen besteld.
‘Heb je al een idee wat de verrassing is’ vraagt Fieneke haar broer, ‘ik vond de kuddes wespen, zwermen oerossen en vleesverbrandende vluchtelingen eigenlijk al meer dan genoeg, voor een dag, heb je nog meer verrassingen in petto dan?’antwoordt de heer Bekker.
Ronald arriveert net als de bestellingen gebracht worden. ‘Papa!’roepen Nadine en Ruud, een beo in een kooi achter in het restaurant begint enthousiast mee te gillen.
Als een van de serveersters de kooi opendoet om het beest tot bedaren te brengen, ontsnapt het dier, vliegt laag over de tafels, wolken poedersuiker opwaaiend recht op de terrastafel waar de familie zit af.
Nadine laat van schrik haar vork vallen, zij bukt onder tafel om ‘m op te rapen.
Als Nadine weer boven tafel komt, ziet ze de beo wegvliegen, hij heeft de brandende sigaret die Fieneke net had opgestoken in zijn snavel.
Boos zegt Nadine: ‘dat jij nou zo stom bent om te roken is tot daar aan toe, maar dat je dieren nou ook nog laat meeroken slaat alles’.
Fieneke legt maar niet uit dat dit helemaal haar bedoeling niet was, ‘vreemde vogels hebben de halve wereld’ mompelt ze.
Als de beo zijn pas verworven sigaret op heeft en weer helemaal tot rust is gekomen, keert de vogel vrijwillig naar zijn kooi terug.
‘Kunnen we nu eindelijk rustig eten’, zegt meneer Bekker, ‘als mama maar niet weer een sigaret opsteekt’, zegt Nadine, ‘je ziet wat daar van komt’.
Tijdens het eten blijft het een tijdje rustig, maar op het moment dat Fieneke wil afrekenen wordt het ineens donker, de zwerm wespen die degene die hun nest heeft vernield op het spoor zijn gekomen stort zich op Ruud, de stroop die hij zichzelf om de mond heeft gesmeerd, maakt de situatie nog hachelijker.
De familie zet het op een lopen, ‘we hebben nog niet afgerekend, we zijn toch geen eetpiraten’ , roept Fieneke , ‘niet zeuren, doorrennen’ roept meneer Bekker hijgend, ‘ik schrijf wel een verhaal over deze dag, dan stuur ik ze dat bij wijze van betaling’, ‘als je de naam van het restaurant dan maar goed spelt’, ‘jagerslust toch?’ vraagt meneer Bekker, ‘nee JAGERSRUST!’ brullen Nadine en Ruud in koor.
‘Ik geloof niet dat ik die naam goed gekozen vind` zegt Meneer Bekker‘, wat is er nou rustig aan als er op je gejaagd wordt’.
Ondertussen is de groep bij een midgetgolfbaan aangekomen, ‘dat is nou de verrassing’, zegt Fieneke, Meneer Bekker bromt iets van ‘eindelijk iets wat rustiger is ’.
Dan wordt Fieneke verrast, door de entreeprijs, ‘waarom is deze baan zoveel duurder dan die bij Oud-Valkeveen’ vraagt ze zich hardop af.
‘Het zal wel door de fraai vormgegeven sculpturen waar je de ballen door en omheen moet slaan komen’, zegt Ronald, die zullen wel veel onderhoud vergen.
Bij de eerst hole moeten de spelers hun bal in het decolleté van een vrouwelijke ‘holle bolle Gijs’ slaan, Ruud slaat meteen een ‘hole in one’.
Even later is Nadine zoek, het laatste is ze gezien toen ze achter een ketting verdween op zoek
Naar haar bal.
De ketting is daar om mensen met grote dikke lichamen te weerhouden door de bossagen te gaan banjeren, dus volgens Nadine niet voor haar bedoeld.
Als ze na een paar minuten later weer opduikt heeft ze een heel verhaal te vertellen: ‘er was daar een klein mannetje dat zich voorstelde met “ik ben dwerrrrug de midget”. Hij vroeg me ‘je vindt het toch niet errrrug om hersengolf met me te spelen’.
‘Hij was zo schattig’, vertelt Nadine, ‘hij legde me uit dat je alleen heel erg goed moest kunnen nadenken waar je de bal heen wilde laten bewegen, dan ging het verder vanzelf’
Nadine beweert dat ze wel uren gespeeld heeft, ‘ja hoor’, roept Ruud, ‘je bent maar een paar minuten weggeweest’.
Meneer Bekker zegt: ‘wat heb jij een fantasie, je zou schrijfster moeten worden’.
‘wist je dan niet dat ze ook verhalen schrijft’ vraagt Fieneke haar broer.
Ruud slaat nog wat “birdies”, “eagles” en zelfs een paar “albatrossen” op de resterende holes en wordt de beste van het stel, gelukkig zonder werkelijk slachtoffers te maken.
En zo verlaat een ieder de baan met dezelfde handicaps als waarmee ze aan de wedstrijd zijn begonnen en kan de terugweg naar Laren beginnen.
Meneer Bekker kan op de terugweg naar Laren geen “pap” meer zeggen, het lukt hem nog wel bij elke drankgelegenheid die gepasseerd wordt “kroeg” of ”bier”te stamelen, maar zijn familie weet hem te overtuigen dat het de hoogste tijd is om naar huis te gaan.
Thuisgekomen ligt iedereen uitgeput op de bank, meneer Bekker doezelt weg.
Sommige personen die op deze dag getuige zijn geweest van de hiervoor beschreven gebeurtenissen zullen zich deze dag misschien anders herinneren, het is mogelijk dat
Meneer Bekker overmand door zon, bier en vermoeidheid van de fietstocht de werkelijkheid een beetje uit het oog verloren is, geen enkel geheugen is onfeilbaar, lang leve de fantasie!
Deze pastiche van Great Expectations van Charles Dickens en Alice in wonderland / Through the looking glass van Lewis Caroll is opgedragen aan mej. N.M.E. de Haas.
Mijn lieve nicht is op dertienjarige leeftijd ongetwijfeld al een veel betere schrijver dan ik ooit zal worden.
Amsterdam augustus 2008, G.C.B.
Abonneren op:
Posts (Atom)
