Ja, ik zit nu dus op Gran Canaria, het is hier toppie, het haalt het
niet bij Ibiza, maar hier loop ik tenminste niet de kans om van die
gasten zoals Wesley S., of nog erger dat voetbalwijf van hem, tegen te
komen. Alles waar Henk van te voren voor heeft betaald is
hier gratis, de lauwe cocktails, het verbrande eten, de koele blikken
van de serveersters. Alles inclusief noemen ze dat. Henk ligt
nu voor pampus, moest zich weer zo nodig uitsloven in het
zwembad. Een salto noemde ie t, hij had zich beter voor de
bommetjewedstrijd kunnen inschrijven, die is eind
volgende week, maar de inschrijving is dus al gesloten. Hij zegt dat ie een whiplash heeft of zo, nou ja,
ik laat hem maar even, hij heeft immers ook vakantie. Ik heb
Nadia net op een boot gezet, ik hoop dat die dolfijn er zin in heeft,
dan heb ik tenminste ook een middagje rust. Je vraagt je toch af
waar die beesten de energie vandaan halen om zo'n boot anderhalf
etmaal achter zich aan te slepen. Mij krijg je die oceaan niet op,
net nog even op de buienradar gekeken, nee geef mijn portie maar aan
flipper. Ronnie zie ik gelukkig bijna de hele dag niet, ik heb m wijs gemaakt dat 'te ves como una ballena,
quiero ir a nadar' 'ik vind je leuk, heb je zin om je weet
wel' betekent en dat probeert ie nu al drie dagen op die meiden
hier uit.
Na de siësta is er schildpadknuffelen,
er is een hele leuke bij, die volgt me nu al dagen, alsof ik sla aan me reet heb hangen en daarna komt
Carlo weer voor de massage, dus ik vermaak me hier ondertussen wel. Tot
mails, zie je snel,
Ingrid.
Murk Hemelsoet gaat achter
zijn laptop zitten en opent zijn mailbox.
Er is een nieuwsbrief van
Libris boekhandel met een bericht over een schrijfwedstrijd.
Lees
deze zomer uw boeken in een hangmat!
Murk klikt op de button lees verder.
Lijkt het u ook zo fantastisch
om heerlijk ontspannen in de tuin of op het balkon, in uw eigen
hangmat een boek te lezen? Let dan goed op! U maakt namelijk kans op
1 van de 5 hangmatten die wij mogen weggeven!
Vertel ons waarom u graag deze
zomer in een hangmat zou willen liggen.
Murk
heeft geen idee, ja wat zou je nu met een hangmat
ter waarde van vijfenzeventig euro moeten doen.
Het is natuurlijk wel inclusief een
ophangset, dat is altijd handig.
Hij breekt zijn hoofd een
tijdje over de vraag waar hij het ding dan aan op zou moeten hangen,
hij heeft wel een tuin, maar staan die bomen wel dicht genoeg bij
elkaar om het een en het ander uiteinde er aan te kunnen bevestigen.
"Van het type 'Ribero Regenboog' !?!?!"
Hij heeft echt nog nooit van dat merk gehoord en vraagt zich af of
hij als hij mocht winnen het geval wellicht aan familieleden,
vrienden of kennissen als verjaardagsgeschenk cadeau kan doen om zich
aldus wat geld en een moeizame zoektocht langs winkels te besparen om
daar iets bruikbaars voor hen te gaan kopen.
En als het product
dan onverhoopt niet in smaak zal vallen of ondeugdelijk blijkt te
zijn zou een met veel inspanningen opgebouwde relatie ook wel eens
ernstig verstoord kunnen worden.
"En wat moet je nou met zo'n
onderwerp?"
"Ze zullen bij Libris en
Ribero toch niet verwachten dat er ronkende verhalen waarin de
geneugten van het bezit van een hangmat worden bezongen worden
geschreven?"
Murk opent een nieuwe file
in zijn tekstverwerkerprogramma, tikt 'Hangmat?' en
maakt de tekst vet.
Een pakkende titel heeft hij
in ieder geval al, maar hoe nu verder.
Rondom een enkele losse
bemerking zoals dat het hem vreselijk onhandig lijkt om een biertje
te drinken terwijl je in een hangmat ligt kan je toch geen verhaal
schrijven.
Zeker niet als je die
vaststelling nog nooit werkelijk aan de praktijk hebt kunnen toetsen.
Dan maar een beetje
associëren.
Hangmat, zon, tuin,
lente-en/of zomerkriebels, beestjes, nee daar kom je ook niet verder
mee.
Hangmat,
loomheid, indolentie, flegmatiek, ledigheid is des duivels oorkussen.
Murk
pakt een pilsje uit de koelkast, slaat wat kloekmoedigheid naar
binnen en spreekt zichzelf ernstig toe.
“Ja
luiheid is dan wel mijn core business
en het hoofdthema van de roman waar ik al jaren aan schrijf en die
toch maar niet af wil komen, dus daar moet iets mee te doen zijn.”
“En anders gebruik ik
gewoon die anekdote van Karel die toen hij een melige tweet over de
'Libresse Literatuur Prijs' op Twitter had gepost gelijk een reactie
kreeg.”
Murk neemt nog maar een
flinke slok bier en probeert zich de inhoud van de uitwisseling van
elektronische boodschappen die zijn vriend onlangs via het sociale
netwerk met een Zweedse inlegkruisfabrikant heeft gehad uit zijn te
korte termijn geheugen op te diepen.
Het duurt hem veel te lang
en hij klikt de site aan en vindt al snel de conversatie die tussen
de ontwikkelaar van producten voor persoonlijke hygiëne en de
prettig gestoorde dichter plaats heeft gevonden.
Het geluid van een rinkelende telefoon verstoort ook deze
kans op weg naar eeuwige roem en een hangmat van vijfenzeventig euro.
Murk rukt zich los van het beeldscherm
en neemt op.
Het is Jacqueline, nadat ze lankmoedig
alle klachten over gebrek aan inspiratie van haar broer heeft
aangehoord betoont zij zich tegen alle verwachtingen in toch nog erg
begaan met de getormenteerde auteur.
“En anders heb ik nog wel een
Heineken hangmat op zolder liggen!”
“Die mag je hebben, daar doen we toch
nooit iets mee.”
Murk bespaart zich de moeite om uit te leggen
dat het meedoen aan de wedstrijd belangrijker is dan het winnen van
een stuk textiel met de mogelijkheid om het ergens aan te bevestigen
en legt de hoorn neer.
Hij pakt nog maar een biertje, gaat op
de bank liggen en boert een verzuchting.
“Wat moet je nu ook
eigenlijk met een hangmat?!?!”
Murk mailt zijn inzending. Twee weken later komt er antwoord. Tot zijn niet geringe verbazing blijkt hij toch buiten de prijzen gevallen te zijn.
Erik kijkt naar de
polaroid-foto die eerder die middag is genomen en zet hem terug op de
schoorsteenmantel.
Na veertig jaar eindelijk een eigen
huis te bezitten, maakt het de moeite waard om nog wel veertig jaar
door te willen leven... en te werken.
Nadat hij het bord 'Te Koop'
uit de tuin heeft gehaald, het koffiezetapparaat heeft uitgepakt en
aangesloten, kan hij aan zijn volgende boek beginnen.
Erik zet de lampen, die zijn
vrienden na het uitladen op tafel hebben achtergelaten, op de grond,
scheurt een doos open, plaatst zijn Remmington naast de kop koud
geworden koffie, draait een vers vel papier in de machine en begint
te tikken.
Er
verlopen uren typen zonder gedachten aan zorgen die een schrijver
soms plachten te kwellen.
Geen
zorgen om onbetaalde rekeningen in de schoenendoos in de hoek, die hij
had kunnen betalen als hij het huis niet zou hebben gekocht.
Denkt
niet aan de man van de incasso die zijn nieuwe woonstee nog wel niet
zal kunnen vinden, omdat hij geen adreswijziging heeft gestuurd en
zich nog niet bij het bevolkingsregister heeft gemeld.
En
vooral niet meer aan driehoog achter tussen schreeuwende muren,
slaags rakende deuren, kreunende bedden, stampende vloeren en de
naburige ramen in overspannen sponningen die helaas nooit zo erg
klemden als die bij hem thuis.
Het
geluid van de bel onderbreekt zijn onbekommernissen.
Het
zal deurwaarder Bordewijk toch niet reeds zijn?
Voor
de deur staat een vrouw met een uitgestoken hand, in de andere heeft
zij een rond voorwerp dat bedekt wordt met een doek.
"Hallo,
ik ben Mary, je buurvrouw, ik wilde je even welkom heten in de
buurt."
Mary
onthult de aard van het object, een springvorm met een dampende
appeltaart.
"Toen
ik jullie vanmorgen dat busje zag uitladen ben ik dadelijk gaan
bakken."
Erik
haast zich een tweede stoel aan te schuiven en excuseert zich om
verse koffie te gaan zetten en in de keuken op zoek te gaan naar de
doos met servies en bestek.
Mary
pakt de dampende mok aan en kijkt rond om een plek te vinden om deze
tijdelijk neer te kunnen zetten.
Erik
verontschuldigt zich voor het feit dat hij alleen de verkeerde
borden, het foute mes en te grote lepels heeft gevonden en hij nog
geen suiker of koffieroom voorhanden heeft.
"Sorry,
ik heb nog helemaal geen tijd gehad om melk en suiker bij de buren te
kunnen lenen."
Mary
werpt een blik op de schrijfmachine en de stapel inmiddels getypte pagina's en snijdt de taart en het volgende onderwerp aan.
"Schrijf
jij ook?"
"Wat
leuk!"
"Ik
ben met een roman bezig."
De
koffie is op, de taart half, Mary pakt de lege bakvorm en haar
theedoek, neemt de kamer nogmaals in ogenschouw en maakt aanstalten
om te vertrekken.
"Ik
kom nog wel eens langs als je een beetje op orde bent."
Bij
de voordeur draait zij zich nog eenmaal om en neemt afscheid.
"Als
je nog iets nodig hebt, hoor ik dat wel."
"O
ja, ik geef ook schrijfcursussen, als je interesse hebt, kan ik
binnenkort wel een foldertje bij je in de bus doen."
Erik brengt de koffiemokken,
de soepborden, het vismes en de eetlepels naar de keuken en legt deze in de gootsteen.
Hij draait het volgende
verse vel in de machine en vraagt zich af hoeveel lege bladzijden er
nog in de wereld bestaan.
Het
eerste interview dat mij is afgenomen. Nou ja, @marysjabbens stuurde
me enkele vragen, ik mocht het zelf schrijven.
Wil jij je even
voorstellen?
Mijn
naam is George Bekker, een man van bijna 50. Geboren en getogen in
Amsterdam. Schrijver van korte verhalen, columns, gedichten en al
vijf jaar werkend aan Seizoensgebonden, een faustdikke roman. Ik heb
sinds kort een relatie met @MarianneCramer , zij is mijn lief en
inspirator en oh ja, ze helpt mij met verbeteringen en raadgevingen
van mijn schrijfsels.
Wat is de reden dat je
bent gaan bloggen?
Ik
ben ooit begonnen met het schrijven van een novelle, dat werd de
roman Seizoensgebonden, ging deze d.m.v. in een weblog geplaatste
fragmenten via Twitter promoten. Daar zijn later de korte verhalen,
gedichten en foto's, die ik in het verleden bij concerten maakte,
bijgekomen.
Hoe lang blog jij al?
Ik heb
eerder een blog gehad waarin ik delen van Seizoensgebonden integraal
publiceerde, incidenteel iets op Literairwerk.nl geplaatst, maar de
huidige blogsite met herschreven stukken bestaat sinds juni 2011.
Hoe vaak blog jij?
Afhankelijk
van tijd en inspiratie.
Heb jij vaste tijden
waarop jij je blogs schrijft?
Van
maandag 5.46 uur t/m maandag 5.45 uur, de rest van de tijd besteed ik
aan activiteiten die niet voor publicatie geschikt zijn.
Heb jij altijd een
thema of idee waarover je wilt bloggen
of komt dat pas als je
er voor gaat zitten?
Nee en
ja.
Blog jij over alles?
Ik
schrijf over alles behalve de bodemgesteldheid van
Noordoost-Groningen, maar ik sluit niet geheel uit dat ik binnenkort
ook nog een blogje aan de aardappelteelt zal gaan wijden.
Hoe zou jij jouw blogs omschrijven?
Totaalliteratuur.
Seizoensgebonden is fel magisch realistische fictie, maar ik schuw
ook de non-fictie niet.
In hoeverre en waarom houd jij rekening met jouw
lezers, of doe je dat helemaal niet?
Wat ik schrijf moet leesbaar zijn. Ik
word graag gelezen.
Zijn er
onderwerpen waarover je wilt schrijven maar het nog niet
durft/wil/kan?
Het ene
onderwerp is makkelijker op papier te zetten dan het andere. Het
heeft jaren geduurd voordat ik over het te boven komen van mijn
verslavingsprobleem en de zelfmoord van een vriendin kon schrijven.
Niet omdat ik het onderwerp wilde vermijden, maar omdat het lastig is
er iets zinnigs over te melden.
Hoe belangrijk zijn de statistieken voor jou?
Ik ben een cijferfetisjist,
ik had niet voor niks statistiek in mijn vakkenpakket. En ik had toch
al gezegd dat ik graag word gelezen.
Op wat voor manier en waar, maak je kenbaar dat
je een nieuw blog hebt geschreven?
Ik bestook de TwiterTijdlijn
voortdurend met spamlinks naar mijn blogs.
Ben je tevreden over jouw site?
Nooit! Alles kan altijd
beter. De opmaak van mijn blog wordt te vaak verminkt als ik het van
een Word file naar blog transfereer en dat is heel irritant.
Wat vind je van de reacties van lezers op jouw
blog?
Altijd fascinerend. Ik ben
heel benieuwd wat ik nu weer voor respons op dit blog krijg.
Op dinsdag 30 April 2013 abdiceerde Captain of Monarchy
Beatrix Wilhelmina Armgard van Oranje-Nassau, Koningin der
Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, Prinses der Nederlanden,
Prinses van Lippe-Biesterfeld en nog veel meer, maar dat moeten
jullie zelf maar even Googlen.
Helaas trad op dezelfde dag Koning Willem-Alexander,
Claus George Ferdinand, Prins van Oranje, Prins der Nederlanden,
Prins van Oranje-Nassau, Jonkheer van Amsberg als verse vorst aan.
Ja, duh!
Als elke nitwit zomaar de scepter mag swaffelen schiet
het niet echt niet op met die democratie.
Belachelijk dat je staatshoofd wordt omdat je vader of
moeder dat ook was.
Je zou toch immers ook niet willen dat de dochter of
zoon van Alexander Pechtold automatisch burgemeester van, zeg maar
wat, Wageningen of zo zou worden.
Voorafgaand
aan de geregeldheden waren er diverse stuitende uitingen van
Oranjekoorts.
Dacht dat Oranjegekte
al ten top was
Maar nu krijgt het
Koningspaar ook hun eigen putdeksels
In
een tattooshop in Rotterdam kwam een zekere Danny met zijn achterwerk
uit de kast en liet daar een tattoo op zetten met afbeeldingen van
het toekomstige koningspaar Willem-Alexander en Maxima.
Willem-Alexander
op de linkerbil en Maxima ter rechterzijde.
Er
was een Nationaal Comité Inhuldiging Willem Bier.
Joop
van de Happy Enden maakt er later vast nog wel een musical van
En
tot overmaat van Oranje ramp was er een Koningslied, met als gevolg
dat de Componist des Vaderlands John Ewank gedemoniseerd werd en
stopte Frits Spits met het Oranjejournaal op Radio
Twee.
#Brekend
Premier
Rutte treedt af wegens commotie rond het Koningslied
Ministeriële
verantwoordelijkheid
Maar we hadden toch al
een Koningslied?
Op
zeventien april werd via de Nationale zenders Nederland Een en RTL4
een interview met Max en Lex uitgezonden.
Enkele
hoogtepunten:
Het
aanstaande Koningspaar
wist al langer
van het aftreden van Bazige Bea.
Willem-Alexander
vertelde dat hij geen Willem IV wilde heten, omdat hij het raar zou
vinden om zijn eigen echte naam overboord te zetten.
“Willem
4 staat in de wei bij Bertha 38. Je bent voor historici Willem IV,
maar op straat ben je Willem. Dus dan zeg ik: dan maar mijn eigen
naam.“
Al is Willem-Alexander volgens eigen
zeggen geen expert.
"Ik heb maar twee keer koek gehapt
in de laatste 15 jaar."
Máxima
verklaarde dat ze haar functies zal behouden, dat zij het leuk vindt,
er ervaring mee opdoet en dat het daarom ook goed kan zijn voor
Nederland.
“Ik
vind zaklopen enig, de kern van de Nederlandse identiteit.”
De prins vindt het een logische keuze
om Koningsdag op zijn verjaardag te vieren.
"Als je zelf drie dagen voor zo'n
dag jarig bent, vind ik het heel vreemd om te zeggen: wacht nog maar
drie dagen en dan gaan we het officieel vieren."
Willem-Alexander
heeft geen problemen met het ceremoniële koningschap.
"Het
koningschap is op zich inhoudelijk. Zelfs het - wat dan soms
sarcastisch wordt genoemd – lintjes knippen, kan heel inhoudelijk
zijn. Als jij maar goed bepaalt welke lintjes je knipt."
Willem-Alexander
zei dat hij begrijpt dat mensen vinden dat hij minder geld moet
krijgen. Hij wil niet zeggen of hij minder geld nodig heeft. Volgens
hem zijn zijn salaris en onkostenvergoeding geregeld in de wet en kan
hij er zelf niet over beslissen.
Vorst
aan de grond?????
En
dat met zo'n jaarlijkse toelage manmanman
Leuk dat interview met
Henk en Ingrid op Ned1 en RTL4
Op
27 April mocht Alex zijn zesenveertigste verjaardag vieren.
Gefeliciteerd
met jullie verjaardag bijna Koninklijke Hoogheden
Op de dag zelf bleef ik binnen en dompelde mij onder in
nostalgie.
Ik
wil niet meteen over Prins Bernhard beginnen
Maar
vroeger verliep de aanschaf van nieuwe gevechtsvliegtuigen toch
soepeler #JSF
Een klein
stadje in het midden des lands, de viering van Koninginnedag, ergens halverwege de jaren '60.
Ter
verhoging van de algehele feestvreugde is er een spel voor de lokale
jeugd bedacht.
Het
is de bedoeling dat zij via een met groene zeep ingesmeerde helling
letters op een bord gaan hangen.
Al
spoedig verschijnt het eerste woord.
'Juliana.'
De
baan wordt altoos gladder en het begint erop te lijken dat het
aanbrengen van het volgende woord allengs meer moeilijkheden op zal
gaan leveren.
Letter
voor letter ontstaat het woord H O E R.
Ondanks
de verwoede hulppogingen van de plaatselijke pastoor, het hoofd der
lagere school en de beduusde burgemeester lukt het het laatste kind
toch maar niet om met de letter 'A' tegen de baan op te klimmen.
Deze
traditie zal worden voortgezet door elk jaar Koningsspelen te houden.
Herinner
me Prins Claus
Op
4 mei zonder paraplu
Op
de Dam
Doden
herdenkend in de regen
Was
toch al neerslachtig genoeg van zichzelf
Daar
hielp geen regenscherm tegen
Barend Servet Show -
Exclusief interview met Juliana
De Dam ontwaakt
Willem-Alexander opent de balkondeur van het paleis
Gejuich
Maxima
sluit de deur
Applaus
Maar eindelijk stond hij daar dan Na Koning Koopman Willem I Willem II held van Waterloo Nummer III Koning Gorilla Die met zijn geslacht stond te swaffelen Op het balkon van zijn Zwitserse villa Dolle Wilhelmina Spruitjes schoonmakende Juul Beatrix die namens de leugen regeerde Nu voormalig waterhoofd Willem Bier
Word
je Oranjetipsy als je teveul Oranjebitter hebt gezopen?
Doe
niet zo gek!
WilleMALLExander
Bijna
alle musea in Amsterdam zijn weer open
We
hebben een verse Koning
Zal
niet weten waarom er in 2013
Geen
nieuwe gouden eeuw zou beginnen
En
dan wordt Ajax binnenkort ook nog voor de derde keer op rij
landskampioen
Ik
vraag me wel eens af waar hebben we het aan verdiend
Enkele fragmenten uit mijn roman Seizoensgebonden refererend aan dit onderwerp:
