Fragment Seizoensgebonden Winterverleiding hst 14 II

Murk zit zich nog steeds af te vragen waarom er steeds nieuwe writersblockades op zijn literaire weg opduiken als de bel van de voordeur gaat.
Het is de jonge vrouw van de thuiszorg die ma Hemelsoet komt helpen bij het douchen.
Het lukt haar deze keer zowaar om moeder over te halen de hulp te accepteren.

Als ma weer schoon en aangekleed in de huiskamer zit is het tijd voor het middagmaal.
Moeder deelt mee dat ze echt niet in staat is om te iets eten.
De verzorgster denkt dat het wellicht te wijten is aan het nieuwe gebit dat ma Hemelsoet de vorige dag aangemeten heeft gekregen.
'Misschien komt het omdat ze nog niet helemaal is gewend aan haar nieuwe tanden.'
Murk haalt zijn schouders op.
'De prothese paste gisteren goed en ze heeft 's avond geen problemen met eten gegeven.'
De thuiszorgster vraagt ma Hemelsoet haar tanden te laten zien, maar moeder houdt haar kaken stevig op elkaar.
Murk herinnert zich dat de tandprothesist heeft gezegd dat moeder als zij pijn mocht ondervinden haar oude gebit nog wel tijdelijk zou kunnen gebruiken en gaat op zoek.
De vorige avond lag het stel afgedankte valse tanden nog op de tafel naast de fruitschaal maar blijkt nu verdwenen te zijn.
Ma hemelsoet heeft het vertrouwen in de speur-capaciteiten van haar zoon al tijden verloren, als Murk op het punt staat de kamer te verlaten springt ze op om hem in de richting van haar slaapkamer te gaan volgen.
De thuishulp die ma Hemelsoet eerder met veel moeite de trap af heeft geholpen probeert haar nu te bewegen rustig te blijven zitten, maar slaagt daar niet in.
Murk heeft inmiddels een in plastic verpakt gebit in een glas water op de rand van de wastafel aangetroffen.
Op het moment dat hij ontdekt dat er in een tweede glas ook nog een half gebit dobbert en met de gevonden collectie tanden en kiezen naar beneden wil snellen staat ma al boven aan de trap.

De zorghulp begeleidt moeder voorzichtig naar beneden en zo bereiken ze gedrieën weer de huiskamer.
Daar wordt geconstateerd dat het eetprobleem van ma Hemelsoet te wijten moet zijn geweest aan het feit dat zij slechts over haar bovengebit beschikte en nadat er een tijdje met de halve delen die Murk heeft gevonden is gepast kan er uiteindelijk dan toch worden geluncht.

De thuiszorghulp heeft nog even tijd om een praatje te maken en vraagt ma Hemelsoet of ze al lang in haar ark woont.
Ma gaat aan de vraag voorbij en begint tussen het broodhappen door over haar jeugd en de  grootmoeder die bij haar en haar moeder in huis woonde te vertellen.
'Opoe heeft tien kinderen gebaard, maar toen ze oud en der dagen zat was is slechts een van haar dochters genegen geweest om haar in huis te nemen.'
Daarna zijn de waandenkbeelden die moeder in het heden bezoeken aan de beurt.
Ze meent dat de oorzaak van haar duizelingen buiten haarzelf moet worden gevonden.
‘Ik word steeds door een geest omgegooid!'

Het zorgmeisje staat op en complimenteert ma Hemelsoet met haar eetlust.
‘U eet goed!'
'Dat is goed, u moet vooral goed blijven eten, er kunnen best wat pondjes bij.'
'U bent zeker nooit echt dik geweest?’
Moeder verkondigt dat ze altijd graag jong, slank en gezond heeft willen zijn en dat ook wel zal blijven.

Murk spreekt de hoop uit dat hij het al heel wat zou vinden als moeder zich wat meer in acht zou nemen.
'Ze is tenslotte ook geen tachtig meer.'

De thuiszorghulp moet door naar haar volgende cliënt.
‘Dag mevrouw Hemelsoet, ik ga weer hoor!'
'Tot volgende week.'

Ma Hemelsoet heeft de laatste tijd voortdurend het idee dat iedereen haar erg onaardig vindt en zo snel mogelijk bij haar weg wil lopen en antwoordt verbolgen.
‘Ja, ga dan maar snel!'

Murk laat de hulp uit en gaat op zoek naar een goede plek om ma's oude kiezenstelsel te verbergen teneinde verwarring in de toekomst te voorkomen. 
Als hij even later de huiskamer weer betreedt is moeder klaar met eten.
Ze staat met een zalfpotje in haar hand bij de kast en kijkt verschrikt.
De gewoonte van sommige mensen om deuren te openen om andere ruimten te betreden overvalt haar steeds vaker.
‘Oh jij bent het maar, ik dacht al dat de deur openging.'

Ma Hemelsoet overhandigt haar zoon het potje en kijkt hem smekend aan.
’Kan jij dit open krijgen?’
Murk draait de schroefdop los.
Het potje blijkt een nog veel ouder kunstgebit te bevatten.

Meer fragmenten uit Seizoensgebonden vindt u hier

  Terug naar het Hoofdmenu

Fragment Seizoensgbonden Winterverleiding hst 7 I

Ma Hemelsoet laat zich de hele ochtend niet zien, ze komt pas naar beneden als Murk net aan zijn lunch wil beginnen.
Murk wenst haar een goedemiddag.
‘Je bent net op tijd ma, de Koningin komt zo.'
Moeder trekt wit weg en verdwijnt direct weer naar boven.
Murk roept haar na.
‘Wat is er nou ma?’
Uit de kamer klinkt driftig gerommel, de deur wordt op een kier geopend, ma blikt besmuikt om de hoek.
‘Ik heb m'n gebit nog niet in, zo kan ik me toch niet vertonen!'
Murk legt uit dat de majesteit haar niet persoonlijk zal komen bezoeken.
Ma Hemelsoet komt schoorvoetend naar beneden.
Ze houdt er ernstig rekening mee dat de vorstin zich wellicht toch nog in de huiskamer bevindt en daar zit te wachten tot zij haar wenst te ontvangen.

Murk duwt ma Hemelsoet de huiskamer in, zet de televisie aan en vertrekt naar de keuken.
Hij maakt een brunch voor moeder klaar, zet de verse koffie waar hij nu ook wel heel erg aan toe is en keert op tijd terug om de Koningin van Gedogia aan haar toespraak te horen beginnen.
De vorstin houdt een ellenlange monoloog waarin zij tot dialoog oproept.
Dit jaar is het thema de kloof tussen de verschillende generaties. 
Ma verdwijnt na afloop weer naar haar slaapkamer.
Murk gaat toch nog maar een paar uur schrijven.

Het volledige hoofdstuk staat hier:  

http://seizoensgebonden.blogspot.nl/2012/12/seizoensgebonden-winterverleiding-hst-7.html

Meer fragmenten uit Seizoensgebonden vindt u hier

  Terug naar het Hoofdmenu

Fragment Seizoensgbonden Herfstval hst 14

Murk loopt half slaapdronken naar de keuken.
Bij het openen van de koelkast buitelt er een stapel losse boterhammen op de grond.
Het lijkt erop dat moeder 's nachts weer uit haar bed is gekomen om nog iets eetbaars te gaan zoeken en dat zij daarbij de weg van de meeste weerstand heeft gekozen.
Ma Hemelsoet is voorbij gegaan aan de gesmeerde boterhammen die hij voor haar klaar heeft gezet.
Ze heeft de aangebroken verpakking met verse sneetjes ook links laten liggen en een nog bevroren exemplaar uit het vriesvak gehaald.
De zak is ruw opengehakt.
Met een mes dat nog op het aanrecht ligt.
Murk zucht, schenkt zichzelf een glas vruchtensap in en zet koffie.
Als hij een uitsmijter wil gaan bakken blijken de plakjes ontbijtspek die hij daarvoor had kunnen gebruiken niet meer aanwezig te zijn.

Moeder komt naar beneden met een bord met de uitgekauwde stukjes spek die ze met haar gebitsproblemen niet heeft kunnen verorberen.
Murk wenst haar een goedemorgen.
‘Dat had ik eigenlijk als ontbijt willen hebben’, ‘geef maar hier ma.' 
Ma Hemelsoet wil niet los laten.
Zij denkt dat haar zoon de restanten alsnog wil gaan opeten en snapt ook niet helemaal waarom Murk het nodig vindt het aangevreten overschot in het etensbakje van de tuinkat meent te moeten gaan deponeren.

Meer fragmenten uit Seizoensgebonden vindt u hier

  Terug naar het Hoofdmenu

Fragmenten Seizoensgebonden Herfstval hst 10 II

Het gebit van ma Hemelsoet past niet goed meer in haar tot een vogelkopje geslonken hoofd.
Jacqueline komt haar ophalen om naar de tandprothesist te gaan, ze is ietwat verlaat, maar heeft een redelijk excuus.
'Half Gedogia stond weer in de file.'

Het is de eerste keer in maanden dat moeder weer buiten komt. 
Dat maakt haar erg zenuwachtig.
Ze heeft die ochtend naar een documentaire over de diefstal van persoonsgegevens gekeken en is bang zichzelf kwijt te raken.
In haar angst iets te vergeten wil ze op het laatste moment nog van alles meenemen.
Een strippenkaart, de envelop met kinderpostzegels die ze via Roel heeft gekocht en het adres van haar tandarts.

Moeder schuifelt aan de arm van Jacqueline over de steiger, draait zich nog een keer om en drukt Murk op het hart voor niemand open te doen tijdens haar afwezigheid.
Murk lacht.
'Zelfs niet voor de grote boze wolf?'
Jacqueline en ma rijden weg en Murk begint aanstalten te maken om verder te gaan met schrijven.

Jacqueline en moeder arriveren ruim een kwartier na de afgesproken tijd bij de tandarts en hoeven gelukkig niet te wachten.
De arts verstaat zijn vak, hij heeft al snel  in de gaten dat het bovenste gedeelte van de prothese van andere makelij is dan het onderste.
'Heeft u soms ook nog een ander gebit?'
Ma Hemelsoet denkt diep na en komt tot de conclusie dat dit inderdaad het geval is.
'Dat ligt nog thuis.'

Jacqueline brengt moeder terug, ze moet meteen weer door naar de dierenkliniek en roept haar broer nog snel een afscheidsgroet toe.
'Ik heb geen tijd om je te vetellen hoe het bij de pothesist is gegaan, ik mail je nog wel.'
Murk loopt met zijn zus mee naar de auto.
'Hoeft niet hoor, ik weet hel al.'
'Dat is het mooie van schrijven, je kan van perspectief wisselen en het verhaal dan vanuit het hoofd van een ander volgen.'
'Je kan als je dat zou willen zelfs in de hersens van de nieuwe president van Amerika kruipen.'
'Die slaapt op dit moment trouwens zijn overwinningsroes nog uit, het tijdsverschil met Texas is acht uur.'

 ----------------------------------------
 

Wat vooraf ging:

De badkamer in huize Hemelsoet is onlangs verbouwd.

Jacqueline heeft het oude bad op Marktplaats gezet en het productieteam van het programma PeterRdeVries Misdaadverslaggever heeft hierop gereageerd.

Ze willen het bad voor een reconstructie van een misdaad gaan gebruiken.

Die middag wordt het oude bad door medewerkers van het misdaadprogramma van Peter Rudolf de Vries opgehaald.

Jacqueline heeft hen verteld dat ze het bad zo mee mogen nemen.

Murk krijgt een symbolische vergoeding, een klein bedrag en een paar t-shirts met het logo van het programma.

Hij maakt gelijk van de gelegenheid gebruik om enige inside-informatie over een bedreiging die de dappere crimefighter onlangs heeft mogen ontvangen los te krijgen.

'Heeft Joran van der Sloot die Thai nog bij Peter R. langs gestuurd?'

'En er zat toch wel zoetzure saus bij?'

----------------------------------------------------------------------------

's Avonds  kijken Murk en Ma Hemelsoet naar het misdaadprogramma van Peter R. de Vries.
Er wordt aandacht aan het proces tegen Willem Holleeder besteed.
Moeder weet de verdachte thuis te brengen.
'Die meneer heb ik eerder gezien, ik herken hem aan dat balkje voor zijn ogen!'
Murk knikt instemmend en helpt haar de dag op een rijtje te zetten.
'Ja ma, die is vandaag ook op het journaal geweest, je hebt weer de halve dag naar die zender zitten kijken waarop het nieuws constant herhaald wordt.' 

Die nacht droomt Murk over een koor bejaarden dat op de wijs van Watsgebeurt van de Jeugd van tegenwoordig 'waarstgebit' wauwelen.
Hij schrikt wakker en zucht.

'De bejaarden van tegenwoordig!'

Wordt hier vervolgd

Meer fragmenten uit Seizoensgebonden vindt u hier

  Terug naar het Hoofdmenu

 

Fragment Seizoensgebonden Herfstval hst 8 I

Franka had in eerste instantie een chihuahua voor haar verjaardag gevraagd.
Toen dat niet van haar moeder mocht heeft ze genoegen met een laptop genomen.
Murk weet ook niet precies waarom Franka geen chihuahua mag, misschien omdat Jacqueline in de dierenkliniek al de hele dag met honden werkt.
Of anders omdat zij al een hele menagerie van cavia’s, hamsters en goudvissen in huis heeft.
En dan is er ook nog een pyrrhura, een soort Zuid-Amerikaanse papegaai.
Het is Murk opgevallen dat veel van de dieren in het huis van Franka, Roel, Jacqueline en Erwin uit Zuid-Amerika afkomstig zijn.
Hij verdenkt zijn zus ervan deze dieren in een drugstransport het land te hebben binnengesmokkeld.

Toen Jacqueline klein was, had zij wel een hond.
Voor haar vierde verjaardag gekregen. 
Na twee dagen, de dag voor oudjaar ontsnapte het dier aan de aandacht van zijn nieuwe baasjes.
Jacqueline was in tranen.
‘M´n cadeautje is weggelopen!’  
Wellicht ligt hierin wel de werkelijke reden besloten dat Franka geen chihuahua mag.

Meer fragmenten uit Seizoensgebonden vindt u hier

  Terug naar het Hoofdmenu

Fragment Seizoensgebonden de Zomer van Levi Leipheimer hst 13 I

Als Murk een aantal uren in de BBB heeft zitten typen hoort hij buiten opeens veel lawaai, hij gaat op het balkon van de lunchroom kijken wat er aan de hand is.
Koningin Beatrix heeft tijdens de opening van het nieuwe AnneEnquistconservatorium naast de BBB even pauze genomen en staat op het dakterras schuin boven Murk een sigaret te roken.
Net zoals voor iedereen is het haar ook niet toegestaan binnen te roken.
Twintig meter lager biedt een dertigtal leden van het Republikeins genootschap haar een fluitconcert aan.

Als het rumoer verstomd is wil Murk nog even verder gaan met schrijven, maar hij herinnert zich dat hij Ruud nog wat van zijn reeds geschreven materiaal zou mailen.
Nog voor hij naar huis wil vertrekken mailt Ruud hem al terug.
‘Je schrijft wel erg veel over drank!'
Murk mailt terug.
’Dan moet je Charles Bukowski eens lezen’, the Post office bijvoorbeeld, hoe die man nog zoveel boeken heeft kunnen schrijven mag Satan weten.’

Meer fragmenten uit Seizoensgebonden vindt u hier

  Terug naar het Hoofdmenu

Fragment Seizoensgebonden Lentebal hst 10 I

Het lukt Jacqueline deze ochtend niet om haar ochtendhumeur achter zich te laten, het is heel druk op de dierenkliniek en ze heeft alleen beschikking over een nieuwe stagiaire die haar steeds lastig komt vallen met casussen waar ze geen raad mee weet.
Bij de eerste vloeibare dosis koffie die de chef de clinique tot zich probeert te nemen komt haar assistente al aanrennen om te melden dat de dierenambulance een dronken egel heeft binnengebracht.
Het stekelige diertje was zwalkend in een boomgaard aangetroffen, het had zich blijkbaar te goed gedaan aan rottende appels en daarna is het gistende fruit inwendig omgezet in ethanol.
Jacqueline pakt een pipetje en pompt het maagje van het benevelde schepseltje leeg en dient het pijnstillers en antibiotica toe en daarna wordt Tipsy, zoals het beestje inmiddels gedoopt is naar de verkoeverkamer verbannen waar het zijn roes mag uitslapen.

Inmiddels is er een ooievaar de O.K. binnengereden die tegen een hoogspanningslijn is gevlogen en hierbij zijn poot heeft verloren.
Jacqueline vult haar halflege mok met lauwe koffie weer tot de rand met heet drab en prepareert zich op het verrichten van een hersteloperatie. 
Als zij een klein uurtje later bijna klaar is met het aanbrengen van een uit carbon vervaardigde prothese komt haar medewerkster met een rood hoofd de operatiezaal binnen rennen om haar hulp bij een telefoongesprek te vragen.
'Er belt net een man om een afspraak voor het inslapen van een poes te maken.'
Jacqueline trekt haar wenkbrauwen op en vraagt waarom haar assistentie daarbij vereist is en krijgt te horen dat er een complicerende factor is.
'Daar heb je mij toch niet bij nodig Ilse, dat kan je toch best alleen af.'
'Ja maar die kerel zegt dat het de poes van zijn buurvrouw is.'
Jacqueline tilt de ooievaar van de operatietafel en vraagt waarom de eigenaar dan niet zelf contact met de kliniek heeft gezocht en krijgt een kort resumé van het gesprek. 
'Kon dat mens niet zelf bellen, we gaan toch niet zomaar beesten van anderen afmaken.'
'Die man zei dat de buurvrouw het goed vindt, ze is oud, erg in de war en nauwelijks in staat om voor zichzelf te zorgen en die kat is er nog erger aan toe.'
Jacqueline loopt achter haar ondergeschikte aan en staat de man te woord en krijgt het nummer van de buurvrouw, als ze die belt blijkt het oude mens inderdaad weliswaar erg warrig, maar nog wel in staat te zijn de toestemming tot het euthanaseren van haar huisdier te kunnen geven.   
Mevrouw zal de kat zelf komen brengen en een half uur later rijdt zij inderdaad in een rolstoel met de poes op haar schoot de wachtkamer binnen.
Jacqueline geeft haar hulpkracht de opdracht de gegevens van de cliënt te noteren en de nodige voorbereidingen voor de levensbeëindiging te treffen en wil terug naar de behandelkamer lopen om te kijken hoe de ooievaar het maakt als Ilse haar op haar schouder tikt, ze heeft nog een vraagje.
'Spuiten??????'
De bazin van de kat en de stagiaire kijken Jacqueline verschrikt aan, maar deze verlost beiden snel uit hun prangende onzekerheid.
'Ja de eerste om de spieren te verslappen en de tweede om het proces te voltooien.'
Jacqueline schrijft de verwijzing voor de fysiotherapeut die de ooievaar opnieuw moet leren lopen  en dan rijdt de dierenambulance al weer voor, deze keer met een hert dat door een hummer is aangereden.
Op het moment dat Jacqueline de buikwond van het onfortuinlijke dier afhecht steekt Ilse haar hoofd om de hoek van de praktijkruimte en stelt haar luid fluisterend op de hoogte dat er een very important patiënt in de wachtkamer zit.
'Mevrouw de dokter, die ene prinses, eh..........Laurentien wil u graag spreken.
Jacqueline schuift de behandeltafel met het hert in een hoek, wast haar handen en stormt de operatiekamer uit om de prinses van Oranje-Nassau te begroeten.
'Mevrouw van Amsberg-Brinkhorst, wat ontzettend leuk, waarmee kan ik u van dienst zijn.'
De prinses vertelt dat ze toevallig in de buurt was en dat haar enkele jaren eerder overleden lievelingshond vroeger patiënt van de praktijk is geweest. 
'Ja ik bracht zojuist een gelegenheidsbezoek aan Walden en wipte wat boutiquejes binnen en toen hoorde ik dat de clinique waar ik vroeger altijd met BC kwam een nieuwe eigenaar heeft.
'En toen bedacht ik dat het mogelijkerwijs een goed idee zou zijn om een beroep te doen op de médecinaire kennis van de nieuwe chef de vétérinaire.'
'Boris-Cazemier is indertijd door uw voorganger behandeld, hij heeft hem na zijn verscheiden voor mij laten invriezen en ik wil nu graag weten of de wetenschap al genoeg progressie heeft gemaakt om hem te genezen en het leven terug te geven.'
Jacqueline herinnert zich vaag dat de vorige arts haar ooit iets over deze koninklijke klant heeft vertelt en verklaart dat ze het even het patiëntendossier moet gaan checken en verdwijnt in haar kantoor.
Na een tijdje bladeren door de bakken waarin voorheen het patiënten-file werd bijgehouden komt ze de vergeelde kaart tegen waarop de gegevens van de dooie reu in de hanenpoten van de oude dokter zijn beschreven.
'Eigenaar gestoord, kadaver ter vernietiging aangeboden aan Rendac.'
Jacqueline zucht en probeert de juiste woorden te vinden om het feit dat de hond met het destructiebedrijf voor dierlijk restmateriaal is meegegeven omdat haar voorganger de cliënt voor een halve gare versleet in termen die voor mensen die niet geheel in de medische termen zijn ingevoerd te verklaren.
Terwijl ze terug naar de wachtruimte sloft om de prinses het droeve nieuws te brengen besluit ze de hete aardappel gedeeltelijk door te schuiven aan een collega die meer kennis van zaken heeft en graait haar blok met verwijsbriefjes mee.
Prinses Laurentien veert op en kijkt de dierenarts hoopvol aan, Jacqueline vertelt haar dat de vorige dokter waarschijnlijk de wensen van hare koninklijke hoogheid verkeerd heeft geïnterpreteerd en het stoffelijk overschot heeft laten afvoeren en ze raadt haar aan om zich bij een gedragstherapeut te melden die haar zou kunnen helpen om over het verlies heen te komen.
'Het afscheid moeten nemen van een dierbare leidt bij baas en huisdier vaak tot complexe gedragsproblemen, zoals pathologische angst en agressie of bijvoorbeeld bij vogels tot verenplukken.'
'En daarom adviseer ik u mijn collega te bezoeken, dokter de Haas heeft veel meer expertise op het gebied van opgelopen emotionele schade dan ik en kan u ongetwijfeld beter helpen deze schok te verwerken.'
'Zo voorkomt u ook dat er in de toekomst wellicht sprake zal zijn van een verstoorde communicatie tussen u en een gezelschapsdier dat ooit de plaats van Boris-Cazemier zal gaan innemen.'
De prinses pakt het verwijsbriefje aan en verlaat de kliniek. 

Meer fragmenten uit Seizoensgebonden vindt u hier

  Terug naar het Hoofdmenu